تحلیل قرآنی امامت انتصابی از دیدگاه فریقین با تأکید بر آیات 124 بقره، 34 آل عمران و 68 قصص | کتابخانه مجازی الفبا

تحلیل قرآنی امامت انتصابی از دیدگاه فریقین با تأکید بر آیات 124 بقره، 34 آل عمران و 68 قصص | کتابخانه مجازی الفبا

کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
...جستجوی هوشمند
تحلیل قرآنی امامت انتصابی از دیدگاه فریقین با تأکید بر آیات 124 بقره، 34 آل عمران و 68 قصص
کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
فارسی
کتاب الکترونیکی
میانگین امتیازات:
امتیاز شما :
تعداد امتیازات :
0
تحلیل قرآنی امامت انتصابی از دیدگاه فریقین با تأکید بر آیات 124 بقره، 34 آل عمران و 68 قصص
ویرایش اثر
عنوان دیگر : Quranic Analysis of Appointed Imamate (Imāmah) from the Perspective of the Two Sects (Shi'a and Sunni) with Emphasis on Verses 2:124, 3:34, and 28:68
چکیده :
مسئله امامت از مباحث اساسی در کلام اسلامی بوده و همواره علت اصلی بروز اختلاف، در عقاید فریقین است. بررسی ادله قرآنی، در تبیین جایگاه مقام امامت، به‌عنوان عاملی مهم در استمرار تعالیم و هدایت اسلامی می‌تواند مؤثر باشد. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و بر پایه‌ منابع کتابخانه‌ای، ادله قرآنی امامت انتصابی را بر اساس آیات 124 بقره، 34 آل‌عمران و 68 قصص مورد بررسی تطبیقی قرار داده و دیدگاه‌های فریقین را مقایسه می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که از نظر امامیه، سه آیه فوق در اثبات امامت انتصابی، مکمل یکدیگرند و جعل امامت، همچون جعل نبوت، بر اساس اختیار مطلق الهی بوده و رابطه آن با ذریه‌ معصوم، ضرورت وجود امام معصوم را در جهت حفظ آموزه‌های دینی و هدایت امت اسلامی دوچندان می‌سازد. برخلاف دیدگاه اهل‌سنت که امامت را امری انتخابی و بی‌ارتباط با خاتمیت تلقی می‌کند، این پژوهش بر اساس سه آیه فوق، انتصاب امامت را تبیین‌کننده خاتمیت و عامل تداوم رسالت پیامبری معرفی می‌کند. بررسی دقیق مفاهیم «جعل»، «ذریه» و «اختیار الهی» در سه آیه فوق و ارتباط معنایی بین آن‌ها، نشان‌دهنده این است که امامت با انتخاب بشری نبوده، بلکه همچون نبوت، جعلی از سوی خداوند است. این نتایج در راستای ادله‌ امامیه مبنی بر اثبات انتصاب امامت ائمه‌ معصوم و جایگاه آن در حفظ خاتمیت، مقبول‌تر به نظر می‌رسد. نوآوری این پژوهش در ارائه خوانشی جدید از پیوستگی و همبستگی این سه آیه در ارتباط با اثبات امامت انتصابی و مقایسه آن با دیدگاه‌های اهل‌سنت است. the issue of imamate (imāmah) is one of the fundamental discussions in islamic theology and has consistently been the primary reason for the divergence of beliefs between two major islamic schools. examining the quranic evidence in elucidating the status of the imamate as a pivotal factor in the continuity of islamic teachings and guidance can be highly effective. this research, employing a descriptive-analytical method and based on library resources, comparatively investigates the quranic proofs of appointed imamate according to verses 2:124 (surah al-baqarah), 3:34 (of āl-'imrān), and 28:68 (surah al-qaṣaṣ), and compares the viewpoints of the two sects. the findings indicate that, from the shia (imami) perspective, these three verses complement each other in affirming appointed imamate, asserting that the appointment of imams, like that of prophets, is based on god’s absolute authority, and its connection with the progeny (dhurriyyah) of the infallibles necessitates the existence of an infallible imam to preserve religious teachings and guide the muslim community. in contrast to the sunni view, which considers imamate as a selectable and unconnected matter to the concept of finality of prophethood (khātamiyyah), this study, based on the aforementioned verses, presents the appointment of imamate as a manifestation of finality and a mechanism for the continuation of prophetic mission. a thorough analysis of the concepts of "ja'l" (divine establishment), "dhurriyyah" (progeny), and "ikhtiyār" (divine will) in these verses and their semantic interplay reveals that imamate is not a matter of human choice but, like prophecy, is an appointment by god. these findings align with imami theological arguments affirming the appointed imamate of the infallible imams and its role in preserving khātamiyyah, presenting a more coherent interpretation. the innovation of this research lies in presenting a novel reading of the coherence and interrelation among these three verses concerning the proof of appointed imamate and its comparison with sunni perspectives.
منابع دیجیتالی مرتبط :
نسخه PDF مراجع
متکلمان و سایر شخصیت ها :
ناصر فروهی , عباس عباس زاده
نویسنده :
سارا محمدزاده ، ناصر فروهی ، عباس عباس‌زاده
زبان :
فارسی
منبع اصلی :
https://qd.razavi.ac.ir/article_2016.html
جنس منبع:
متن
پایگاه :
پایگاه مجلات 5 (آموزه های قرآنی (الهیات و حقوق)- سال 1404- دوره 22- شماره 41- از صفحه 97 تا 122)
یادداشت :
فریقین امامت انتصابی امامت ذریه جعل اختیار
The Two Sects (Shi''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''a and Sunni) Appointed Imamate Imamate (Imāmah) Progeny (Dhurriyyah) Divine Establishment (Ja‘l) Divine Will (Ikhtiyar)
نوع منبع :
مقاله
مشخصات کامل اثر
منابع مرتبط :
ثبت نظر
ارسال