The Apocryphal Pearl: A Critical Re-evaluation of the Authorship of al-Jumānah al-Ilāhiyyah and the Reconstruction of the Corpus of Abū al-Mu’ayyad al-’Antarī | کتابخانه مجازی الفبا

The Apocryphal Pearl: A Critical Re-evaluation of the Authorship of al-Jumānah al-Ilāhiyyah and the Reconstruction of the Corpus of Abū al-Mu’ayyad al-’Antarī | کتابخانه مجازی الفبا

کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
...جستجوی هوشمند
The Apocryphal Pearl: A Critical Re-evaluation of the Authorship of al-Jumānah al-Ilāhiyyah and the Reconstruction of the Corpus of Abū al-Mu’ayyad al-’Antarī
کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
فارسی
کتاب الکترونیکی
میانگین امتیازات:
امتیاز شما :
تعداد امتیازات :
0
The Apocryphal Pearl: A Critical Re-evaluation of the Authorship of al-Jumānah al-Ilāhiyyah and the Reconstruction of the Corpus of Abū al-Mu’ayyad al-’Antarī
ویرایش اثر
عنوان دیگر : مروارید مجعول: بازارزیابی انتقادیِ انتسابِ الجُمانة الإلهیة و بازسازی مجموعه آثار ابومؤید عَنْتَری
چکیده :
چکیده ماشینی: منظومه فلسفی «الجُمانة الإلهیة فی التوحید» (مروارید الهی در باب توحید) از دیرباز جایگاهی مبهم و مرزی در میان آثار منسوب به ابن‌سینا داشته است. این اثر که در شماری از نسخه‌های متأخر و کتاب‌شناسی‌های جدید به ابن‌سینا (متوفای ۴۲۸ق/۱۰۳۷م) نسبت داده شده، خلاصه‌ای منظوم از مباحث مابعدالطبیعه، روان‌شناسی و طبیعیات مشائی را ارائه می‌کند. پژوهش حاضر با به‌کارگیری روشمند نقد متنی عالی (higher textual criticism)، که در دو بخش نقد بیرونی و نقد درونی سامان یافته است، این انتساب را به چالش می‌کشد. در بخش نقد بیرونی، پژوهش بر سکوت منابع زندگی‌نامه‌ای و کتاب‌شناختی وابسته به حلقه نزدیک ابن‌سینا ــ به‌ویژه شاگرد او، جوزجانی ــ و نیز بر تصریحات مورخان سده‌های ششم و هفتم هجری، همچون ابن ابی‌اصیبعه و صفدی، استوار است؛ کسانی که این منظومه را به پزشک و فیلسوف ابوالمؤید محمد بن المجلی العنتری (درگذشته حدود ۵۷۰ق/۱۱۷۴م) نسبت داده‌اند. در بخش نقد درونی، مقاله نشان می‌دهد که میان محتوای این منظومه و مبانی شناخته‌شده مابعدالطبیعه ابن‌سینا، اختلاف‌های بنیادین و آشتی‌ناپذیری وجود دارد. از جمله این اختلاف‌ها می‌توان به تلقی آشکارا کلامی از نسبت میان خالق و مخلوق (با تمثیل «بنّا و بنا»)، کاربرد مثبت و استعاری کیمیا که با دیدگاه انتقادی ابن‌سینا درباره امکان استحاله فلزات ناسازگار است، و نیز فقدان انسجام و دقت قیاسی که از ویژگی‌های معرفت‌شناسی ابن‌سینا به شمار می‌رود، اشاره کرد. علاوه بر این، پژوهش حاضر با تبیین زمینه تاریخی این انتساب نادرست، رواج قالب ادبی ارجوزه (منظومه آموزشی) را به‌عنوان یکی از عوامل مؤثر در شکل‌گیری چنین انتساب‌هایی بررسی می‌کند و با بهره‌گیری از منابع لغوی، فضای ادبیِ مساعد برای پدید آمدن این گونه آثار منحول را ترسیم می‌سازد. این مقاله با بازگرداندن «الجُمانة الإلهیة» به مؤلف واقعی آن و تحلیل اشعار برجای‌مانده از ابوالمؤید عنتری، نه‌تنها به پالایش مجموعه آثار اصیل ابن‌سینا یاری می‌رساند، بلکه یکی از متون آموزشی مهم دوره پس از ابن‌سینا را نیز به جایگاه شایسته خود بازمی‌گرداند. the philosophical poem al-jumānah al-ilāhiyyah fī al-tawḥīd (the divine pearl on oneness) has long occupied a liminal space in the avicennian corpus. attributed to avicenna (ibn sīnā, d. 428/1037) in several late manuscripts and modern bibliographies, the text presents a versified summary of peripatetic metaphysics, psychology, and natural philosophy. this study challenges that attribution through a rigorous application of higher textual criticism, bifurcated into external and internal analyses. externally, the investigation relies on the bio-bibliographical silence of avicenna’s direct circle—most notably his student al-jūzjānī—and the explicit testimony of 6th/12th and 7th/13th-century historians like ibn abī uṣaybiʿah and al-ṣafadī, who attribute the work to the physician-philosopher abū al-mu’ayyad muḥammad b. al-majlī al-’antarī (d. c. 570/1174). internally, the article demonstrates irreconcilable doctrinal divergences between the poem and avicenna’s established metaphysics. these include a distinctively theological (kalām) conceptualization of the creator-creature distinction (the “builder” analogy), a positive metaphorical invocation of alchemy that contradicts avicenna’s known scientific skepticism regarding transmutation, and a lack of the syllogistic rigor characteristic of avicenna’s epistemology. furthermore, the study contextualizes the misattribution within the popularity of the urjūzah (didactic poem) genre, utilizing lexicographical definitions to frame the literary environment that facilitated such pseudepigraphy. by reassigning the text to its proper author and analyzing al-’antarī’s extant poetry, this article not only purifies the avicennian canon but also recovers a significant pedagogical text of the post-avicennian period.
منابع دیجیتالی مرتبط :
نسخه PDF مراجع
نویسنده :
حامد رضایی
زبان :
فارسی
منبع اصلی :
https://hpi.aletaha.ac.ir/article_239826_cfcf7ecf46830e0438bf7892125d7362.pdf
جنس منبع:
متن
پایگاه :
ذ:پایگاه مجلات (تاریخ فلسفه اسلامی- سال 1405- دوره 5- شماره 17- از صفحه 139 تا 152)
یادداشت :
Avicenna (Ibn Sīnā) al-Jumānah al-Ilāhiyyah Abū al-Mu’ayyad al-’Antarī Pseudepigraphy Urjūzah Textual Criticism Arabic Didactic Poetry
نوع منبع :
مقاله
مشخصات کامل اثر
منابع مرتبط :
ثبت نظر
ارسال