جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

دین مبین اسلام، پرورش دهنده زنان و مردانی است که در سایه تبعیّت از خدا و رسول، از حضیض جاهلی به والاترین مراتب تعالی رسیدند، آنقدر که تاریخ بر در این سرای به تحیّر ایستاده است. یکی از بانوانی که در این ساحت بسیار خوش درخشید، بانو امّ سلمه سلام الله علیهاست. ایشان از نخستین روزهای ظهور اسلام، آوای هدایت و ندای دعوت به حیات طیّبه را شنید و آن را اجابت فرمود و تا واپسین روزهای حیات پیامبر اکرم و تا سال ها پس از رحلت آن حضرت، به این مکتب هدایت ملتزم ماند و خود، به عنوان برترین امّ المؤمنین -پس از حضرت خدیجه سلام الله علیها- هدایتگر مردمان زمانه خویش گردید. این پژوهش می کوشد از رهگذر روش تحلیلی-توصیفی، با تورّق در منابع تفسیری و روایی معلوم سازد جایگاه این بانوی خجسته در ساحت تنزیل و تفسیر قرآن کریم چیست. از حاصل این پژوهش می توان دریافت حضرت ام سلمه سلام الله علیها از سویی به دلیل شأنیّت عالی و از سوی دیگر به دلیل شخصیّت متعالی، از جایگاهی ممتاز در این ساحت برخوردار است؛ چونانکه بیت ایشان از برترین بیوتی بود که محلّ آمد و شد فرشتگان و میزبان فرشته وحی بود؛ نیز خود ایشان از سویی در لوای عامّ «امّ المؤمنین» و از سوی دیگر، در قامت بانویی خاصّ از جامعه مسلمین، در اسباب نزول آیات متعدد قرآن کریم حضوری فعّال داشت. هم چنین ایشان به عنوان محدّثی برجسته در عرصه تفسیر روایی، ابعاد گوناگون آیات همچون تبیین مفردات قرآنی، قرائت آیات، فضیلت سور، تفسیر محتوایی آیات، شأن نزول ها و ... را بیان فرمود. نیز در عمل، مفسّر قرآن کریم بود و عملکرد ایشان به دلیل همزیستی با رسول وحی و امانت داری نسبت به آموزه های ایشان و طهارت درون، خود، مبیّن شاهراه هدایت محسوب می شد.