جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

این مطالعه بر تحلیل و ارزیابی روش‌شناسی تفسیری صوفیانه برای فهم قرآن کریم بر اساس مکتب اهل بیت (علیهم السلام) تمرکز دارد. هدف آن روشن کردن دیدگاه‌های فکری صوفیانه در مورد مسائل اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و نشان دادن ارتباط آنها با تفاسیر اهل بیت (علیهم السلام) است. این مطالعه بر اساس سه محور اصلی تفسیر صوفیانه است: خاستگاه تفاسیر صوفیانه، قواعد آنها و روش‌های آنها. با تحلیل این محورها، مشخص می‌شود که تفاسیر صوفیانه به شدت بر وحی و شهود متکی هستند که ممکن است الهی یا شیطانی باشند. در مورد وحی الهی، این وحی‌ها می‌توانند صادق باشند و حقایق را آشکار کنند، اما تشخیص آنها از وحی‌های شیطانی همچنان دشوار و ظریف است. حتی اگر این وحی‌ها معتبر باشند، فقط علیه طرفداران خود گواه هستند و نمی‌توان آنها را برای دیگران به کار برد، و این امر آنها را به عنوان ابزاری برای تفسیر قرآن کریم نامناسب می‌کند. از سوی دیگر، این مطالعه نشان می‌دهد که قواعد، اصول و روش‌های تفسیر صوفیانه، اگر از طریق اهل بیت (علیهم السلام) گرفته نشده باشند، قابل استناد و اعتماد نیستند. صرف نقل آن از افراد عادی، آن را در مکتب اهل بیت (علیهم السلام) معتبر نمی‌سازد. این امر از طریق ادله شرعی که شامل آیات قرآن و احادیث شریف است و جایگاه اهل بیت (علیهم السلام) مانند امامت الهی، عصمت و مرجعیت علمی آنها در تفسیر قرآن را تأیید می‌کند، اثبات شده است. از جمله ادله قرآنی، آیه شریفه «و ما پیش از تو [ای محمد] جز مردانی را که به آنها وحی می‌کردیم نفرستادیم، پس اگر نمی‌دانید، از اهل ذکر بپرسید.» است. اهل بیت (علیهم السلام) «اهل رسالت» را به امامان معصوم (علیهم السلام) تفسیر کرده‌اند، چنانکه در روایت امام رضا (علیه السلام) آمده است: «نحن اهل رسالت و نحن مسئولون» و روایت امام باقر (علیه السلام) آمده است: «رسالت قرآن است و خاندان رسول اهل رسالتند و آنها مسئولند». در پایان، نظرات علمای اهل بیت (علیهم السلام) در مورد تفاسیر صوفیه به سه گروه موافقان، مخالفان و قائلان به تفصیل تقسیم شد. هر گروه به آیات قرآن و روایات نبوی استناد کردند که نشان دهنده عمق بحث فقهی و اعتقادی در این موضوع است.