جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : فلسفه هنر هگل همواره مخاطبان خود را مجذوب خود کرده است. او به ویژه تحت تأثیر تحقق قانع کننده یک ادعای به ظاهر غیرممکن قرار گرفت: از یک سو، تعریف تمام آفرینش هنری بشریت به شیوه ای مفهومی یکسان و از سوی دیگر، تمایز آن به شیوه ای بسیار آگاهانه در همه هنرها، اشکال بیان، مراحل تاریخی، محافل فرهنگی و آثار مفرد. با این حال، در تحقیقات گسترده، موضوع مهمی از هنر تقریباً مورد توجه قرار نگرفته است، که هگل به آن توجه زیادی کرد و به رسمیت شناختن قابل توجهی برای زمان خود پرداخت: کمیک. در این پژوهش، درگیری هگل با کمدی باستانی، طنز، کمدی، طنز و بسیاری موارد دیگر برای اولین بار به طور سیستماتیک بررسی شده و در چارچوب کلیت فلسفه او قرار می گیرد. این نشان می دهد که بازسازی فلسفی هگل از هنر در تاریخ آن را نمی توان بدون در نظر گرفتن ماهیت اشکال کمیک به طور کامل درک کرد. هنر کمیک در بالاترین هدف خود درک زیبایی‌شناختی سوبژکتیویته مدرن، بیان افراد خودمختار در یک زمینه سیاسی، اطمینان از خودآگاهی دموکراتیک است که می‌کوشد واقعیتی آزاد برای خود ایجاد کند. هگل به‌ویژه به‌عنوان یک نظریه‌پرداز کمیک، ثابت می‌کند که متفکری معاصر است که چیزهای اساسی برای مشارکت در بحث‌های جاری دارد.