جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : خداحافظی با فلسفه تاریخ به یک آیین تبدیل شده است. این تنها پارادوکس نیست. حریف هم تقلبی است. این فلسفه تاریخ نیست که بارها و بارها مورد تعریف و تمجید قرار می گیرد، بلکه خروار تاریخ نگاری از خانه های دانش است که در بهترین حالت در قالب اصطلاحات فلسفی پوشیده شده است. اغلب یک نام برای او وجود دارد: هگل. با این حال او چیز دیگری در ذهن داشت. فلسفه تاریخ او تنها در درجه دوم تفسیری از تاریخ است. اساساً این فلسفه تفکر تاریخی است: نشان می دهد که چرا تفکر عقلانی همیشه مبتنی بر تاریخ است - یعنی به جای اینکه فقط خود یک داستان را بیان کند، معنای تاریخ را توضیح می دهد. نتیجه هگل چشمگیر است: تفکر تاریخی سازنده خودمختاری است. یک برنامه زندگی مستقل مستلزم درک انتظارات خود از توسعه تاریخی شیوه های زندگی مشترک است. هر کس حق اعلام شده برای انجام این کار و پیروی از قضاوت خود را دارد آزاد است. تنها یک چیز وجود دارد که هگل در شکاکیت مدرن متمرکز ثبت کرده است: این ادعا که آگاهی از قانون اساسی تاریخی آزادی خود کاملاً تاریخی توسعه یافته است. این ممکن است سوال برانگیز باقی بماند. با این حال، تحلیل معنای تفکر تاریخی، فلسفه تاریخ هگل را یک دستاورد بازتابی منسوخ نشان می‌دهد. مطالب: مقدمه اول. بازگشت مسئله تاریخی ـ فلسفی. § 1. اختفای امر فلسفی در فلسفه تاریخ هگل - § 2. نقد هگل از خودفهم غیر انعکاسی تاریخ نگاری - § 3. آپوریاهای تصویر هگل متافیزیکی - § 4. مشکلات تصویر هرمنوتیکی هگل § 5. رویکردهایی به تخریب تاریخ سازی هگل - § 6. مسئله تاریخی - فلسفی هدف تفکر تاریخی 2. قانون اساسی رویه تاریخی. § 7. مشکل "عقل در تاریخ جهان" - § 8. مفاهیم اساسی تفکر "معقول" - § 9. ویژگی های صوری دانش هدایت کنش - § 10. مسئله هرمنوتیک بازسازی های تاریخی - § 11. روایت ساختار بازسازی‌های تاریخی – § 12 توضیح پس‌هک تحولات تاریخی III. قانون اساسی اندیشه تاریخی. آینده؟ - § 17. تداوم به عنوان بستر انتظارات هدایت کننده عمل - § 18. تاریخ به عنوان «توجیه» اراده «معقول» برای تداوم 4. ارتباط عملی تفکر تاریخی. § 19. تاریخ و خودمختاری کنش فردی - § 20. آپوریاهای درک سوبژکتیویستی از خودمختاری - § 21. خود بیان شده تاریخی علاقه - § 22. کنش خودمختار به عنوان "هدف فی نفسه" - § 23. درهم تنیدگی نفع شخصی و اراده به تداوم - § 24. تاریخی جهت گیری در مقابل وجدان انتزاعی - § 25. جهت گیری تاریخی به عنوان موتور تداوم واقعی - § 26. قانون اساسی به عنوان چارچوبی انعطاف پذیر برای جهت گیری تاریخی V. پایان «تاریخ جهان». § 27. آزادی به عنوان یک آگاهی توسعه یافته تاریخی از خودمختاری - § 28. "تاریخ جهانی" به عنوان خودآزادی عملی - § 29. وداع با آگاهی خودمختاری مبتنی بر "تاریخ جهانی" - § 30. وداع با هگل - آپریا از علوم تاریخی نشانه ها و کتابشناسی