جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : دشواری هگلیسم افسانه ای است. این به دلیل انتزاع کار هگل و سازماندهی «سیستماتیک» آن است. اما همچنین به تناقضات آن: تأیید قوای ذهن، اما همچنین ویژگی غیرقابل حذف معقول، دلبستگی به عقل و با این وجود استناد مداوم به تجربه، ارزش‌گذاری «کل» همراه با ستایش مکرر آزادی فردی. آیا اینها تناقضات مرگبار است؟ یکی از راه‌های پاسخ به این سؤال، توجه به این نکته است که هگل، همان‌طور که ادعا می‌کند، فرزند زمانه‌ی خود است که دوران تحول است. هگل شاهد گذار از رژیم باستانی به اروپای پس از انقلاب است. در علم، او در بحث بین بینش مکانیکی و بینش ارگانیک طبیعت حضور دارد. در هنر، برخورد کلاسیک گرایی و رمانتیسم؛ در دین، به تعارض ایمان و معرفت... اصالت هگلیسم در این است که تناقض را اجتناب ناپذیر بدانیم. اما به همین جا نیز بسنده نکنید. زیرا در نظر او، در تجربه، گرایشی اساسی به سوی اتحاد – به «آشتی» – متضادها وجود دارد. یکی از اهداف این اثر نشان دادن قدرت فلسفه ای است که از محصور شدن در آموزه ای منفرد خودداری می کند و به دنبال اصلی است که از درون بتواند همه دیدگاه ها و موضوعات فکری را یکپارچه کند.

ترجمه ماشینی : چگونه می توانیم هنجارهای مربوط به مالکیت، کنش فردی و زندگی خانوادگی و سیاسی-اجتماعی را محاسبه کنیم؟ از نظر هگل، همه آنها نتیجه تلاش یکسانی هستند، تلاش سوژه معنوی که تمایل دارد خود را در جهان تجسم کند. به عقیده او، هنجارگرایی نه به یک فرمان متعالی، و نه به «نظم اشیاء» که همیشه از قبل ثابت شده است، پاسخ می دهد، بلکه به فرآیند خود-شکوفایی ذهنیت که برای تحقق آزادی خود در واقعیت بیرونی سرمایه گذاری می کند، پاسخ می دهد. با این حال، از آنجایی که جهان به طور غیرقابل جبرانی برای ذهن بیگانه است، تنها به شکلی ناقص و متزلزل آن را در اختیار می گیرد. سپس به شیوه «باید بودن» به او مربوط می شود، یعنی تعهداتی که قابل تجاوز است و حقوقی که قابل اعتراض است. این اثر دوگانگی تفکر هگلی در مورد هنجارها را برجسته می کند که بر اعتبار و ویژگی رهایی بخش آنها و همچنین بر ناقص بودن و آسیب پذیری آنها تأکید دارد.

ترجمه ماشینی : این اثر سه موضوع اصلی فلسفه هگل را بررسی می‌کند: چگونه طبیعت و روح را تعریف کنیم و این دو مفهوم چگونه بیان می‌شوند؟ عقلانیت و غیرعقلانی را موتور همه‌ی شدن‌ها می‌دانیم؟ این مطالعه مبتنی بر تحلیلی جهانی از سازماندهی و عملکرد اندیشه بلوغ کامل هگل است و مجموعه‌ای از فرضیه‌ها را در مورد هدف و اصل مشروعیت‌بخشی پیشنهاد می‌کند. گفتمان نظری". این گفتمان جایگاه بزرگی به مفهوم Aufhebung، اندیشه غیریت و بحثی که هگل با ایده نهایی گرایی رهبری می کند می دهد. علاوه بر این، با پافشاری بر مضمون خودتجلی حقیقت. و با توجه به جایگاه «بی واسطه» که به عنوان مبنای همه فرآیندها و همه کنش ها داده شده است، کتیبه اندیشه هگلی را در میراث کانتی و پساکانتی ارزیابی می کند. اغلب گفته می شود که از نظر هگل، تمام واقعیت عقلانی است و خود او مدعی استنباط همه چیز پیشینی است. برخلاف این ایده‌های دریافتی، فرضیه‌ای که در اینجا مورد دفاع قرار می‌گیرد این است که هگلیسم یک فلسفه تجربه است که متناهی، غیرقابل پیش‌بینی و بی‌معنا را جدی می‌گیرد.

ترجمه ماشینی : مفهوم منفی نگری به عنوان نقص و اصل پیشرفت، اختراعی است که هگل قاطعانه مدعی آن است. از نظر او این منفی‌گرایی فعال است که به واقعیت اجازه می‌دهد - با وجود مراحل شکاف و شکست - به عقلانیت کامل برسد. اگر هگل نماینده روشنگری از طریق ارزش گذاری عقل است. با این حال، او از دیدن یک فرم غیرتاریخی و همیشه تکمیل شده در آن امتناع می ورزد. زیرا در نظر او عقل در تکوین است و فقط به صورت مترقی و پر زحمت بر روی واقعیت سرمایه گذاری می کند. این همان چیزی است که این اثر در سفری به فلسفه هگلی که عمق و ناهمواری آن را برجسته می کند، برجسته می کند.