جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : دو قرن پس از آن که کارل فون کلاوزویتس نوشت «درباره جنگ»، قفسه‌های کالج‌های نظامی در سراسر جهان را می‌پوشاند و حتی در مخفیگاه القاعده ظاهر می‌شود. اگرچه بسیاری از اصطلاحات رایج در مورد این موضوع را شکل داده است، در مورد جنگ توسط بسیاری به عنوان یک "مه متافیزیکی" شناخته شده است، اما به سختی خوانده می شود. در جنگ به عنوان پارادوکس، یوری کورمیر با توضیح زیربنای فلسفی این اثر نمادین، مه را از بین می برد. کورمیر با ساختن تبارشناسی تئوری جنگ دیالکتیکی و ادغام هگل با کلاوزویتز به عنوان یکی از بنیانگذاران این روش، منطق مشترکی را کشف می کند که دکترین های جنگی و اخلاقیات جنگ مدرن را شکل داده است. او توضیح می دهد که چگونه هگل و کلاوزویتز بر روی روش همگرایی کردند، اما با این وجود به اخلاق و دکترین های نظامی متضاد رسیدند. در نهایت، کورمیر به دنبال محدودیت‌های تئوری جنگ دیالکتیکی است و پارادوکس‌های بزرگ‌تری را که روش آشکار می‌کند بررسی می‌کند: آیا نظریه‌های به اصطلاح «عقلانی» جنگ می‌توانند تحت فشار گزاره‌های غیرمنطقی، مانند حملات گرگ تنها، منطق دایره‌ای «جنگی برای پایان دادن به همه جنگ‌ها» یا حماقت آشکار ویرانی متقابل؟ از زمان جنگ جهانی دوم، مفسران جنگ را منسوخ توصیف کرده اند. War as Paradox استدلال می‌کند که نظریه جنگ دیالکتیکی ممکن است کلید درک این باشد که چرا، با وجود این، ادامه دارد.