جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : هگل به‌عنوان «پدر تاریخ هنر» شناخته می‌شود، اما پژوهش‌های اخیر نقش‌های او را نادیده گرفته‌اند. این اولین تفسیر جامع از فلسفه هنر هگل به زبان انگلیسی در سی سال گذشته است. در تحلیلی جدید از تز بدنام «پایان هنر» هگل، زیبایی شناسی هگل ضروری بودن زیبایی شناسی هگل را برای درک ایده آلیسم فلسفی او نشان می دهد و ادعای جدیدی را در مورد گزارش او از تجربه زیبایی شناسی مطرح می کند. لیدیا مولاند با انحراف از تفاسیر قبلی، استدلال می‌کند که بحث هگل در مورد هنرهای فردی - معماری، مجسمه‌سازی، نقاشی، موسیقی و شعر - را با شرایط خاص خود در نظر می‌گیرد و بینش‌های جدیدی را درباره نظریه‌های او در مورد ادراک، احساس، خودبودن و آزادی این رویکرد جدید به فلسفه هگل اجازه می دهد تا با نظریه های زیبایی شناسی مدرن درگیر شود و امکانات جدیدی را برای به کارگیری زیبایی شناسی هگل در هنر معاصر می گشاید. مولاند بیشتر تحلیل بحث برانگیز خود از هنر نمادین، کلاسیک و رمانتیک را از طریق روشن کردن مثال‌های هگل از هر یک روشن می‌کند. این کتاب با ترکیب منابع جدید در دسترس از سخنرانی‌های هگل در مورد هنر، درک ما را از آثار هنری خاصی که هگل مورد بحث قرار می‌دهد و همچنین نظریه‌هایی را که رد می‌کند، گسترش می‌دهد. ، هردر، شلینگ و برادران شلگل. در نهایت، این کتاب چشم اندازی غنی از بنیاد ایده های او در مورد هنر و دامنه کاربرد آنها ارائه می دهد و هگل را به عنوان یکی از مهم ترین نظریه پردازان هنر در تاریخ فلسفه تأیید می کند.