جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : تسلط مکتب کیوتو بر هگل: نیشیدا، نیشیتانی و تانابه، بازسازی فلسفه روح، تحلیل عمیق پیتر سوارز از ادغام مکتب کیوتو از ایده آلیسم فلسفی غربی با سنت های مذهبی ژاپنی است. سورس تلاش‌های مکتب را برای توسعه آموزه‌ی نیستی مطلق با استفاده از دیالکتیک خودآگاهی هگل دنبال می‌کند. دیالکتیک هگل در کار سه شخصیت اصلی مکتب -نیشیدا کیتارو، نیشیتانی کیجی و تانابه هاجیمه- نقش سازنده ای ایفا می کند، اما ادغام بسیاری از جنبه های آن با دیدگاه نو بودایی آنها دشوار است. سورس نشان می دهد که چگونه این دشواری در دوگانگی سه فیلسوف نسبت به هگل آشکار می شود: آنها نه تنها طرفداران او، بلکه منتقدان صریح او نیز هستند. انتقاد آنها به خودی خود کم مشکل نیست. شناسایی ایده های ظاهراً هگلی که توسط نیشیدا، نیشیتانی و تانابه تقبیح شده است، اغلب در فلسفه او دشوار است. از سوی دیگر، بسیاری از تزهای خودشان که در مخالفت صریح با هگل مطرح می‌کنند، در واقع کاملاً با آموزه‌های او سازگار است. با توجه به اهمیت محوری هگل برای مکتب کیوتو، سورس نشان می‌دهد که چگونه این خوانش‌های نادرست نشان‌دهنده مشکلی در انسجام جهان‌بینی گسترده‌تر این مکتب است. تسلط مکتب کیوتو بر هگل نشان می‌دهد که چگونه می‌توان این مشکل را کاهش داد و فلسفه نیستی مکتب را مؤثرتر از امروز کرد.