جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : زیبایی‌شناسی و مطالعات ادبی تلاش بعدی برای تاریخچه ارتباطات زیبایی‌شناختی در مدرنیته اولین انگیزه خود را در عدم کفایت تدریس مطالعات ادبی یافت. همانطور که فقدان مطالعات فردی عمیق در مورد نظریه های مهم زیبایی شناسی وجود دارد، همچنین فقدان ارائه فعلی به زبان آلمانی زیبایی شناسی وجود دارد که مشاهدات فلسفی هنر و ادبیات را از زمان تمایز آنها به یک سیستم ارتباطی "مستقل" در جهان بازسازی کند. قرن 18. اما آیا چنین تلاشی برای بازسازی هنوز برای مطالعه علمی هنر و ادبیات معنا دارد؟ آیا نتایج مشاهدات زیبایی‌شناختی ادبیات واقعاً برای تحلیل نظری آن مرتبط است؟ پاسخ به چنین سؤالاتی در ابتدا واضح به نظر می رسد: ادبیات شاخه ای از «هنر» است و زیبایی شناسی به ما می گوید که «هنر» چیست. ارزیابی ما از متون ادبی نیازمند معیارهای معنادار است و زیبایی شناسی این معیارها را در اختیار ما قرار می دهد. اکثر آثار ادبی بدون دانش کافی از افق زیبایی‌شناختی که در آن خلق شده‌اند نمی‌توانند به درستی درک شوند: شیلر بدون کانت، توماس مان بدون شوپنهاور، گوتفرید بن بدون نیچه - به نظر می‌رسد که این یک پوچ است. بنابراین زیبایی شناسی نوعی شالوده به مطالعات ادبی می دهد. «هنر» را تعریف می‌کند، قضاوت‌های ارزشی انتقادی ما را توجیه می‌کند و تفسیر قابل قبولی از آثار سنتی را ممکن می‌سازد. موضوع و روش تحقیق ادبی را مشخص می کند. فلسفه در قالب زیبایی شناسی، آشکارا امکان علم ادبی را تثبیت می کند، و بنابراین ناگفته نماند که تاریخچه ارتباط زیبایی شناختی لازم است; دانستن زمینی که روی آن ایستاده اید مفید است.