جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این کتاب که در سال 1997 منتشر شد، بررسی تعیین مفهوم روشنگری و مفاهیم مرتبط با آن در روابط اجتماعی مدرن است. این کار زمینه های پژوهشی نوآورانه ای را در رابطه بین فلسفه، روابط اجتماعی و آموزش باز می کند. این کتاب کار گیلیان رز در مورد «وسط شکسته» فلسفه هگل را در نظریه پردازی اجتماعی و آموزشی به کار می برد. نقدی بر ایده روشنگری و هویت معلم در نظریه اجتماعی - روسو، مارکس و دورکیم - در نظریه انتقادی - هابرماس و آدورنو - در "پسامدرنیسم" - فوکلت و نیچه - و در انواع مختلف آموزشی ارائه می کند. و نظریه های تربیتی کتاب با کاربرد اصلی فلسفه نظری هگلی در رابطه معلم/دانشجو به پایان می رسد. این کار کسانی را که در نظریه اجتماعی و آموزش کار می کنند به چالش می کشد تا تضادهای نظریه پردازی خود را به عنوان یک آگاهی فلسفی مشترک، یک «وسط شکسته» مشترک درک کنند.

ترجمه ماشینی : در این مجموعه گسترده و متقاعد کننده از مقالات، نایجل توبز نشان می دهد که چگونه یک مفهوم فلسفی از آموزش و پرورش در قلب فلسفه هگل نهفته است و آن را برای نقد برخی از کلیشه ها و خوانش های نادرست که هگل اغلب از آن رنج می برد، به کار می گیرد. توبز با فصل‌هایی درباره آموزش فلسفی در رابطه با زندگی و مرگ، خود و دیگری، موضوع و جوهر، و به‌ویژه دریدا و لویناس، آموزش هگلی را - که به عنوان خاطره خوانده می‌شود - بر روابط اجتماعی و سیاسی مدرن تأثیر می‌گذارد. او در مجموع استدلال می‌کند که فلسفه هگلی که بر حسب تعلیم و تربیت درک می‌شود، نظریه‌ای درباره خود و دیگری به دست می‌دهد که می‌تواند روابط بین غنی و فقیر، غرب و شرق را آگاه و اصلاح کند. در نهایت، این کتاب به بحث برانگیزترین جنبه دفاع از هگل، یعنی درک امر مطلق و پیامدهای امپریالیستی آن برای تاریخ غرب می پردازد. نویسنده با شور و اشتیاق استدلال می کند که هگل از طریق مفهوم آموزش فلسفی به ما می آموزد که هنگام تلاش برای درک برخی از مبرم ترین دغدغه های انسانی خود از معضلاتی که بومی قدرت و تسلط غربی مدرن است اجتناب نکنیم.