جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : افراد تحصیل کرده از روش های پیچیده برای توسعه تمایلات مذهبی خود بی بهره مانده اند. دلیل اصلی این امر این است که الهیات مبهم و کسل کننده شده است. در شخصیت خدا، نویسنده توماس ای. جنکینز معتقد است که الهیات پروتستانی در اواخر قرن نوزدهم خسته کننده شد، زیرا تجسم خدا به عنوان یک شخصیت در الهیات خسته کننده شد. او نشان می‌دهد که چگونه در اوایل قرن نوزدهم، الهی‌دانان پروتستان آمریکایی، تصاویر کتاب مقدس از پیچیدگی عاطفی خدا را کم‌اهمیت جلوه دادند و شخصیت او را مطابق تصورات خود بازسازی کردند و بر تکینگی عاطفی تأکید کردند. این تصورات از منابع متعددی سرچشمه می‌گیرد، اما تأثیرات اصلی، سبک‌های ادبی نئوکلاسیک و احساساتی غالب در شخصیت‌پردازی در آن زمان بود. خیرخواهی آرام نئوکلاسیک و همدردی لطیف احساسات گرایی ممکن است خداوند را در اواسط دهه 1800 جذاب کرده باشد، اما در پایان قرن، این سبک ها بسیاری از قدرت فرهنگی خود را از دست داده بودند و به طور فزاینده ای مسطح و مبهم به نظر می رسیدند. علی‌رغم این، الهی‌دانان لیبرال و محافظه‌کار در طول قرن بیستم به این توصیفات خدا چسبیده‌اند. جنکینز استدلال می کند که راه برون رفت از این بن بست را می توان در رمانتیسم یافت، سبک ادبی شخصیت پردازی که جایگزین نئوکلاسیک و احساسات گرایی شد و بر فرهنگ ادبی آمریکا در سراسر قرن بیستم تسلط یافت. رمانتیسم بر پیچیدگی عاطفی تأکید داشت و با تصویرهای کتاب مقدس از خدا طنین انداز شد. چند نویسندۀ مذهبی بدجنس - مانند هریت بیچر استو، دبلیو جی تی شید، و هوراس بوشنل - توصیفات عاطفی پیچیده ای از خدا ابداع کردند و در برخی موارد مستقیماً از رمانتیسم الهام گرفتند. اما تصویرهای عجیب و گاه تکان دهنده آنها از خدا تا حد زیادی در قرن بیستم فراموش شد. از "الهیات" به عنوان یک اصطلاح تحقیر آمیز استفاده می کنند، به این معنی که یک استدلال بیهوده است. او ادعا می کند که بازیابی قدرت ادبی از دست رفته پروتستانیسم آمریکایی، شخصیت خدا را قانع کننده تر می کند و به خوانندگان مدرن کمک می کند تا قدرت عجیب توصیف کتاب مقدس خدا را درک کنند.