جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : تدوین کنندگان قانون اساسی نقش دین را در زندگی عمومی آمریکا چگونه تصور می کردند؟ آیا آنها فکر می کردند که دولت حق دارد از دین و فعالیت های مذهبی حمایت کند یا حمایت کند؟ یا معتقد بودند که این دو قلمرو باید برای همیشه از هم جدا بمانند؟ در طول تاریخ آمریکا، دانشمندان، قضات دادگاه عالی و اعضای جامعه آمریکا درباره این سؤالات بحث کرده اند. این بحث در عصر حاضر همچنان اهمیت دارد، به ویژه در رابطه با مدارس دولتی، کمک های دولتی به آموزش فرقه ای، و استفاده از اموال عمومی برای نمادهای مذهبی. در این کتاب، درک همیلتون دیویس اولین بررسی جامع از نقش دین در جریانات، نظریه ها، ایده ها و اهداف کنگره قاره ای. کسانی که استدلال می کنند که ایالات متحده به عنوان یک "ملت مسیحی" تأسیس شده است، بیشتر از دینداری بنیانگذاران آن استفاده کرده اند، به ویژه که در دعوت های آیینی از یک خدای کاملاً مسیحی و همچنین در اتخاذ اعمالی مانند حکومت تجلی یافته است. - روزه و شکرگزاری، نماز و موعظه در مجامع مقننه و انتصاب روحانیون در ارتش. دیویس به تجربه پانزده ساله کنگره قاره ای (1774-1789) نگاه می کند و به نتیجه ای مخالف می رسد: یعنی اینکه انقلابیون به دنبال تثبیت دین در ایالت فدرال نبودند. او نشان می‌دهد که فعالیت‌های مذهبی کنگره نشان‌دهنده تقوای مردمی واقعی است، اما غالباً بی‌انعکاس. در واقع، تمام هدف انقلاب تمایز جامعه، مردم در عظمت حاکمیتش، از حکومت آن بود. یک مردم مذهبی با حسادت از حاکمیت خود و حاکمیت خدا محافظت می کند و مانع از تظاهر حاکمان جمهوری خواه به هرگونه اقتدار بر دین می شود. دیویس استدلال می‌کند که این ایده که یک ملت مدرن را می‌توان بر پایه‌های الهیاتی صریح قرار داد، کاملاً در تضاد با تفکر اکثر انقلابیون بود.