جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : A.J. تاملینسون (1865-1943) در میان چهره‌های برجسته جنبش پنطیکاستی قرار دارد و مانند بسیاری از هم‌پیمانانش، به همان اندازه که رنگارنگ بود پیچیده بود. او با ورود به آپالاچیا به عنوان مبلغی خانگی که مصمم به اعتلای و بشارت سفیدپوستان فقیر کوهستان بود، ماند تا بنیانگذار و معمار اصلی کلیسای خدا (کلیولند، TN) و کلیسای خدای نبوت، که همراه با خردسالانشان. فرزندان در حال حاضر سومین خانواده فرقه ای بزرگ در پنطیکاستی آمریکا را تشکیل می دهند. R.G. زندگی‌نامه رابینز، دنیایی را که تاملینسون در آن فعالیت می‌کرد، بازسازی می‌کند و از طریق داستان او درک جدیدی از خاستگاه جنبش پنطیکاستی ارائه می‌دهد. محققان تمایل دارند پنطیکاستالیسم را تنها یکی از جنبش‌های ضد مدرنیستی اوایل قرن بیستم بدانند. رابینز استدلال می‌کند که این برداشت نادرست از ریشه‌های جنبش است - نتیجه طرح بحث‌های مدرنیستی/بنیادگرای دهه 1920 به چشم‌انداز مذهبی قبلی. رابینز در پی بازگرداندن داستان پنطیکاستی به بافت تاریخی مناسب خود، پیشنهاد می‌کند که پنطیکاستی‌گرایی به درستی باید به‌عنوان نتیجه‌ای از جنبش تقدس رادیکال اواخر قرن نوزدهم تلقی شود. او استدلال می کند که پنطیکاستی ها به دور از ضد مدرن بودن، تمایل به پذیرش مدرنیته داشتند. با این حال، مدرنیسم پنطیکاستی، یک پدیده طبقه کارگر یا "دولتی" بود، و این خصلت ساده گرایی جنبش است که باعث شده بسیاری از محققان آن را به اشتباه به عنوان ضد مدرن یا بنیادگرا بخوانند. رابینز از طریق روایت قانع‌کننده داستان زندگی تاملینسون، نور تازه‌ای بر دین آمریکایی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم می‌افکند و لنز دقیق‌تری را ارائه می‌کند که از طریق آن می‌توان پویایی‌های مذهبی روزگار ما را مشاهده کرد.