جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : یک روح مناقشه‌انگیز دیدگاه جدیدی در مورد منشأ و ماهیت انجیلییسم جنوبی ارائه می‌کند. بیشتر مورخان اخیر بر تفاوت های بین انجیلی ها و غیرانجیلی ها تمرکز کرده اند. این امر منجر به این برداشت شده است که در طول "عصر بیداری" (اواسط قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم) انجیلیان آمریکایی یک جبهه متحد تشکیل دادند. فیلیپ ان. مولدر این توهم را با بررسی پویایی درونی انجیلیالیسم از بین می برد. او بر روابط میان پروتستان‌ها، باپتیست‌ها و متدیست‌ها تمرکز می‌کند که بین سال‌های 1740 تا 1820 حال و هوای دینی جدید را به جنوب معرفی کردند. اگرچه فرقه‌ها در هدف نجات جان‌ها مشترک بودند، اما آنها بر سر تعریف صحیح دین واقعی اختلاف نظر داشتند. تبدیل. پرسبیتریان و باپتیست ها آزادی، نوآوری و تجربه بیداری ها را تابع دغدغه های فرقه ای خاص خود می دانستند. از سوی دیگر، متدیست ها مدافعان تهاجمی و مبتکر بیداری های نور جدید بودند. آنها از انزوا دو گروه دیگر شکستند و فرهنگ دینی ملت نوظهور را متحول کردند. انقلاب آمریکا رقابت و حسادت فزاینده میان فرقه ها را با جابجایی دشمن مشترک آنها، کلیسای مستقر آنگلیکن، تشدید کرد. مخالفان سابق اکنون رو به روی یکدیگر قرار گرفتند. مولدر استدلال می کند که رقابت مذهبی آزاد دگرگون کننده بود. ضرورت رقابت بر سر نوکیشان، پرسبیتری ها و باپتیست ها را از محدوده های تنگ خود خارج کرد. مهمتر از آن، رقابت، متدیست ها و ایده آل های نور جدید آنها را به خطر انداخت. متدیست ها خود را به عنوان جایگزینی جهانی برای فرقه های سفت و سخت و کینه توز انگلستان و آمریکا معرفی کرده بودند. اکنون آنها از پیام آشکار رستگاری خود رویگردان شدند و شروع به استفاده از ویژگی های متمایز خود کردند تا خود را از فرقه های دیگر جدا کنند. بنابراین متدیست ها تسلیم الگوی انجیلی که دیگران تعیین کرده بودند - الگویی از تمایز، جزیره گرایی و رقابت تفرقه افکنانه - تسلیم شدند. مولدر با بررسی روایات تغییر مذهب، عبادت، سیاست، و مناسک، و همچنین بیانیه‌های اعتقادی رسمی‌تر در اعتقادات و موعظه‌ها، می‌تواند تصویر بسیار ظریف‌تری از انجیلی‌های جنوبی ارائه دهد که قبلاً در دسترس بود، و تفاوت‌های عمیق بین فرقه‌ها را آشکار می‌کند. تاریخ دینی تا کنون مبهم بوده است.