جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این کتاب به بررسی اندیشه فلسفی والتر بنیامین جوان و تحول آن در آثار بعدی او می پردازد. نویسنده با شروع از نقد خود از فلسفه امانوئل کانت و هرمان کوهن، روابط بین نظریه‌های بنیامین - که همراه با دوستش گرشوم شولم توسعه یافته‌اند - در مورد دانش، زبان، اخلاق، سیاست، فلسفه تاریخ و زیبایی‌شناسی را دنبال می‌کند. به موضوع یهودیت مسیحیت و زبان به عنوان قلمرو رستگاری. او افقی را ترسیم می کند که در آن مفهوم تجربه به عنوان ساختار، نظام فلسفی و «وظیفه بی نهایت» (در برنامه فلسفه آینده، 1917/18) به مفهوم مبدأ به عنوان موناد (منشاء درام تراژیک آلمانی، 1925)، سرانجام در مفهوم تاریخی به عنوان موناد و تصویر دیالکتیکی ادغام شد (درباره مفهوم تاریخ، 1940). تالیاکوزو ادعا می کند که مفهوم تجربه به عنوان ساختار و نظام نمادین، که از تفسیر انتقادی او از کانت و نئوکانتیانیسم نشأت می گیرد، به مفهومی از اندیشه مبتنی بر زبان الهیاتی وحی تبدیل می شود.