جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در طول قرن نوزدهم، فلسفه آلمان تحت تأثیر شبح انقلاب فرانسه بود. کانت، هگل و پیروانشان زندگی خود را صرف مبارزه با میراث آن کردند و سعی کردند مسیری خاص آلمانی را به سوی مدرنیته تصور کنند: «انقلاب بدون انقلاب». روشنفکران آلمانی که در یک جامعه از نظر سیاسی استخوان بندی شده به دام افتاده بودند، در مورد ماهیت تجربه انقلابی به فکر فرو رفتند. استاتیس کوولاکیس در این مطالعه بلندپروازانه و بدیع، چشم‌اندازی غنی از شخصیت‌های کلیدی روشنفکری و سیاسی در جوشش اندیشه آلمانی قبل از انقلاب‌های 1848 ترسیم می‌کند. او نشان می دهد که چگونه تلاش برای ترسیم یک مسیر معتدل و اصلاح طلبانه وارد بحران شد و دو دیدگاه متضاد در جریانات مترقی جامعه آلمان ایجاد کرد. در یک طرف آن سوسیالیست ها - از جمله موزس هس و فردریش انگلس جوان - بودند که به دنبال کشف یک اصل هماهنگی در روابط اجتماعی، دور زدن مسئله سیاست انقلابی بودند. از سوی دیگر، هاینریش هاینه شاعر و کارل مارکس جوان دیدگاه جدیدی را توسعه دادند و گسست انقلابی، هژمونی پرولتاریا و مبارزه برای دموکراسی را بیان کردند و بدین وسیله مفهوم خود سیاست را بازتعریف کردند.