جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : مایکل استراوسر در اسپینوزا و فلسفه عشق، قرائتی جدید از اسپینوزا به عنوان فیلسوف عشق ارائه می‌کند، و کسی که اندیشه خود را بر مفهومی اخلاقی واجد شرایط از عشق نجیب متمرکز می‌کند. استراوسر مفهوم سه گانه عشق را که در اخلاق اسپینوزا یافت می‌شود بررسی می‌کند و استدلال می‌کند که آنچه برای فلسفه اسپینوزا مهم‌تر است، مفهومی یکپارچه از عشق با محوریت اشرافیت (amor sive generositas) است. این تصور فعال از عشق می تواند بر نفرت غلبه کند و مردم را دور هم جمع کند. استراوسر با قرار دادن فلسفه عشق اسپینوزا در سنت‌های فلسفی یهودی و غربی، به همراه اسپینوزا و متفکرانی مانند سعدیا گائون، میمونیدس، لئونه ابرئو، تولیا دوآراگونا و رنه دکارت به بررسی پرسش‌های فلسفه عشق می‌پردازد. او نشان می‌دهد که چگونه اسپینوزا درک ما از کمال‌گرایی عاشقانه را عمیق‌تر می‌کند و چگونه این خوانش از فلسفه عشق اسپینوزا هم به‌عنوان اصلاح‌کننده‌ای برای خوانش‌های مشکل‌ساز، مانند آنچه در آیزاک باشویس سینگر و امانوئل لویناس یافت می‌شود، و هم به‌عنوان ضد نوع‌گرایی عمل می‌کند. با بررسی دقیق نوشته‌های اسپینوزا، استراوسر نشان می‌دهد که هدف فلسفه او به بهترین وجه عشق به افرادی است که باید در دوستی به آنها کمک کرد و با آنها متحد شد. در نهایت، فلسفه عشق اسپینوزا خواهان اشرافیت جمعی است.