جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : اگرچه ادبیات قابل توجهی در مورد فلسفه ژاک دریدا وجود دارد، اما تحلیل های کمی وجود دارد که به نقد ساختارشکن پدیدارشناسی می پردازد که همزمان در طیف وسیعی از تولیدات فرهنگی از جمله ادبیات، نقاشی، سینما، رسانه های جدید و ساختار دانشگاه اجرا می شود. این کتاب با استفاده از چهره‌های انتقادی «شبح» و «سایه» - و با شروع واژگانی از فانتومنولوژی - پیامدهای «طیفی» دریدی را بر درک تفکر، فرهنگ و تجربه معاصر دنبال می‌کند. این مطالعه به بررسی پیوندهای متقابل فلسفه، هنر در اشکال مختلف آن، و طبیعت شناسی ژاک دریدا می پردازد. قرار گرفتن در معرض در درجه اول به عنوان قرار گرفتن در معرض آب و هوای عنصری مورد بررسی قرار می گیرد (با فرهنگ به عنوان یک تکیه). نوردهی به معنای عکاسی؛ قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور؛ قرار گرفتن در معرض یقین مرگ؛ و در معرض تمام احتمالات جهان قرار گرفتن. در مجموع، مواجهه نوعی گشودگی ضروری، خطرناک و تأییدی است. این کتاب برای شکل‌دهی تصویری از مواجهه معاصر، سه رشته را به هم می‌پیوندد: 1) نقدی بر فلسفه ظواهر، با پدیدارشناسی و رابطه پرخاشگر آن با ایده‌آلیسم به عنوان نماینده اصلی این کار. 2) تحلیلی از شکل‌گیری‌های فرهنگی - ادبیات، سینما، نقاشی، دانشگاه، رسانه‌های جدید - که ضرورت مرموز یادگیری خواندن طیفی را برجسته می‌کند که چون نمی‌توان این دو را از هم جدا کرد، هم عرفانی و هم تاریخی است. و 3) پرسش از نقش هنر - به مثابه ظاهر، انعکاس و باقیمانده - که در درون و در کنار فضای فلسفه و همه «پست‌هایی» که مردم در آن قرار می‌گیرند رخ می‌دهد. هنر اساساً به‌عنوان زیبایی‌شناسی طیفی درک می‌شود، به‌عنوان مکانی که از مکانی آشکار به سوی آینده‌ای آشکار و در نتیجه باز، از محل کاری که گواه باد شدید محو می‌شود، پیش می‌رود، اما همچنین در آن شهادت مکانی برای ارواح برای جمع کردن، صحبت کردن با یکدیگر و با نوع بشر. هنر، که خود را در قلب رویای باستانی فلسفه به عنوان همراه ضروری آن قرار می دهد، تضمین می کند که هر پدیده ای همیشه یک خیال است و بنابراین می توانیم مطمئن باشیم که ظهورات در همان چیزی که میشل سرس آن را "غار" نامیده است، صحبت خواهند کرد. از معجزات." پس این کتاب کندی خوانش طیفی را به نمایش می گذارد که در کیاروسکورو حقیقت و توهم، فلسفه و هنر، نور و تاریکی آشکار می شود. محققان، دانشجویان و انجمن‌های حرفه‌ای در فلسفه (به‌ویژه آثار دریدا، هوسرل، هایدگر و کانت)، ادبیات، نقاشی، سینما، رسانه‌های جدید، روان‌کاوی، مدرنیته، نظریه‌های دانشگاه، و مطالعات بین‌رشته‌ای.