جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : دایره آنتروپیک نیچه تحلیلی درونی و تفسیری است از کشف انتقادی نیچه از «حقیقت انسان‌سازی» در زبان و علم، و همچنین استفاده بعدی او از قیاس‌ها و انتقال‌های انسان‌گرایانه در تفسیر چشم‌انداز تخیلی‌اش «ترکیبی از هنر و علم» از یک جهان‌شمول. ، "اراده به قدرت" درونی در طبیعت. هم رابطه نیچه با تحلیل کانت از معرفت در نقد عقل محض و هم جذب او از نظریه پویای طبیعت با جزئیات مورد بررسی قرار گرفته است. تمایز اساسی بین مفهوم دیدگاهی نیچه از دانش و تفسیر دیدگاهی به طور کامل در پس زمینه تحلیل های مکرر نقد او از دانش و حقیقت مورد بحث قرار می گیرد. نشان داده می شود که داستان گرایی ابزاری توسط نیچه اتخاذ شد تا عینیت گرایی ناب علم را زیر سوال ببرد. این امر جنبه ای از اندیشه او را به حوزه فلسفه علم اخیر آمریکا پیوند می دهد. رابطه پیش بینی بین تحلیل پیش ساختارگرایانه نیچه از زبان و ساختارگرایی زبانی اخیر، و همچنین وابستگی او به معرفت شناسی تکاملی مورد بررسی قرار می گیرد. در بخش پایانی این تحقیق ادعا می‌شود که روان‌شناسی نیچه در مورد اراده به قدرت در انگیزه‌ها، اندیشه و رفتار انسانی حداقل به لحاظ نظری قابل دفاع است. با این حال، باید از گسترش اراده به قدرت به کیهان جدا شود. یک استدلال نهایی قوی ارائه شده است که به دنبال نشان دادن این است که به اصطلاح «متافیزیک» اراده به قدرت، افسانه ای هنرمندانه ساخته شده و بیرونی است که برای بازیابی حسی از انسان سازی جهان در مواجهه با جهانی غیرانسانی طراحی شده است.