جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : ژان ژاک روسو از بسیاری جهات شخصیتی مرموز است. بحث های زیادی در مورد اینکه آیا او مدافع پروژه روشنگری بود یا منتقد آن وجود دارد. گاهی اوقات به نظر می رسد روسو علیه ارزش ها و سلسله مراتب سنتی بحث می کند. اما در جاهای دیگر به نظر می رسد که او به طور کلی دشمن پیشرفت است. این کتاب جایگاه واقعی روسو در عصر روشنگری را با توجه ویژه به روایت او از فضیلت توضیح می دهد. اخلاق فضیلت یکی از شاخه های اصلی در فلسفه اخلاق است و مشهورترین مدافع آن ارسطو است. بسیاری از فیلسوفان اخیر سعی کرده اند اخلاق فضیلتی را احیا کنند که مهم ترین آنها آلاسدایر مک اینتایر در کتاب «پس از فضیلت» در سال 1984 است. مک اینتایر استدلال می کند که پروژه روشنگری دقیقاً به این دلیل محکوم به شکست بود که فیلسوفان روشنگری ارسطو را کنار گذاشته بودند. آنها این کار را با رد ادعای ارسطو مبنی بر اینکه همه چیز، ذاتاً به سوی هدفی مناسب هدایت می شود، انجام می دهند. چهره های روشنگری که مک اینتایر در نقد خود به طور مفصل درباره آنها بحث می کند هیوم، کانت و کی یرکگور هستند. و در حالی که از روسو به عنوان یک متفکر روشنگری یاد می شود، توجه بسیار کمی به او می شود. این کتاب اخلاق روسو را در منظر تاریخی قرار می دهد و نشان می دهد که روسو با معاصران خود و همچنین با سنت ارسطو دارای ویژگی های مهم مشترک است. دوگانگی ایجاد شده توسط مک اینتایر و دیگران بین اخلاق سنت باستانی و اخلاق روشنگری بیش از حد ساده شده است. با نگاهی جدی به اخلاق روسو، می‌توان دریافت که او پلی میان این دو سنت غنی در تاریخ فلسفه غرب است.