جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: این کتاب نظریه های کلیدی روانکاوی را از منظری تازه ارائه می کند: از منظر عنصر عرفانی. نویسنده ساختار عمقی مفروضات مرکزی در نظریه روانکاوی را بررسی می کند تا هسته عرفانی تفکر تحلیلی مرسوم را کشف کند. این کتاب با بررسی نویسندگانی از فروید و فرنسی، از بیون و وینیکات، تا صداهای معاصری مانند اوگدن، بولاس و ایگن، نشان می‌دهد که روانکاوی همیشه بر اساس فرض همپوشانی روانی، یک تماس «روح به روح» بین بیمار عمل کرده است. و تحلیلگر با کمال تعجب، این کتاب نشان می‌دهد که چگونه این جنبه «جادویی» با جهان‌بینی عمل‌گرایانه همراه می‌شود که پیچیدگی‌های معرفت‌شناختی روانکاوی را در جستجوی راهی برای پیوستن به امر ذهنی، حتی عرفانی، با هدف عملی خدمت به عنوان یک ذهنی معتبر بررسی می‌کند. نظم و انضباط بهداشتی این امر از طریق برخورد میان رشته ای و بینامتنی بین روانکاوی و جفت شدن بدیع فلسفه عملگرایانه ویلیام جیمز و اندیشه گفتگوی مارتین بوبر انجام می شود. موضع متناقض نویسنده پیرامون ماهیت و نقش روانکاوی و وجه عرفانی آن، چالش بزرگی را که در اصرار وینیکات بر تحمل پارادوکس و تقاضای بیون برای احترام به تمام بخش‌های حقیقت (روانکاوانه)، در این مورد، امر عملی و پیش پا افتاده در کنار عرفانی و جادویی نگرش گسترده و میان رشته ای کتاب هم روانکاوان و هم درمانگران روانکاوی و هم محققان فلسفه را مجذوب خود می کند.