جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این تک نگاری به بررسی کنار هم قرار گرفتن واحدهای روایی در روایت کتاب مقدس و تأثیر آن بر تفسیر می پردازد. تفسیرهای اولیه خاخامی و درونی کتاب مقدس نشان می دهد که کنار هم قرار دادن وسیله ای عمدی بود که توسط ویراستاران و نویسندگان کتاب مقدس برای شکل دادن به معنای مطالب خود استفاده می شد. بنابراین، این مونوگراف چارچوبی را برای شناخت روش‌هایی که واحدهای مجاور یکدیگر را تفسیر و بازتفسیر می‌کنند ایجاد می‌کند و این چارچوب را به عنوان یک ابزار مهم هرمنوتیکی ارائه می‌کند. داستان‌ها و اپیزودهایی که به هم مرتبط هستند از طریق رابطه علل و پیامدها بر یکدیگر تأثیر می‌گذارند. مقوله‌های تناقض، تأیید و پرسش و پاسخ نیز برای توصیف انواع تعامل بین واحدهای روایی و نشان دادن این که چگونه چنین گفت‌وگوهایی معنای جدیدی ایجاد می‌کنند، استفاده می‌شوند. شاخص‌هایی در متن که مخاطب را به سوی تفسیر مورد نظر هدایت می‌کنند، شناسایی می‌شوند تا «شاعر» از کنار هم قرار گرفتن ایجاد شود. سپس مبنای نظری ایجاد شده در نیمه اول تک نگاری به چرخه الیشع اعمال می شود. هر قسمت به طور مستقل تفسیر می شود و سپس در کنار اپیزودهای اطراف خوانده می شود و خوانش ادبی تازه ای از چرخه ایجاد می کند. علاوه بر این، به منظور نشان دادن چگونگی عملکرد کنار هم به عنوان یک فرآیند دیاکرونیک، به تاریخ ادبی این چرخه توجه شده است. ما تفسیرهای قبلی از قسمت های الیشع را حدس می زنیم و آنها را با شکل نهایی چرخه مقایسه می کنیم. در نهایت، چرخه الیشع خود داستانی است که در کنار داستان های دیگر قرار گرفته است و بنابراین از همان اصول تفسیری برای نشان دادن معنای چرخه در کتاب پادشاهان استفاده می شود.