جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : زکریا 1-8 اثری عمیقاً بینامتنی است که جریان‌های متفاوتی از سنت را در بر می‌گیرد - به‌ویژه عناصر مختلفی از آنچه «انبیاء پیشین» می‌نامد - و به‌طور خلاقانه این سنت‌ها را با هم ترکیب می‌کند تا آن‌ها را در زمینه‌ای پس از تبعید به کار گیرد. این واقعیت به این معنی است که زکریا 1-8 در یک زمینه دوگانه قرار دارد - زمینه ادبی «انبیاء پیشین» و زمینه تاریخی اوایل دوره پس از تبعید. این اثر به دنبال درک زکریا 1-8 در پرتو زمینه دوگانه آن است. هنگامی که زکریا 1-8 به این ترتیب خوانده می شود، تعدادی از قسمت های گیج کننده در غیر این صورت واضح تر می شود و پیام کار به طور کلی بهتر درک می شود. این کتاب نقد و پالایش رویکردهای بینامتنی / کنایه درونی-کتاب مقدسی / سنت را ارائه می دهد. تاریخچه در درک تأثیر «استفاده مجدد متون از متون». برخلاف روند اخیر که به دنبال محدود کردن این پدیده به «تکرار کلامی» است، نشان می‌دهد که زکریا 1-8 شامل استفاده از ابزارهای ادبی متنوع (شامل کنایه‌های موضوعی، «غیر دستوری» و اشارات پایدار) برای ایجاد ارتباط با سایر متون نوع رویکرد «بینامتنی» که در این مطالعه دنبال می‌شود نشان می‌دهد که بینامتنیت لزوماً به عدم تعین رادیکال منجر نمی‌شود (همانطور که برخی ادعا می‌کنند)، و در عوض در واقع به محدود کردن دامنه‌های ممکن معنا کمک می‌کند. شیوه ای که زکریا 1-8 به استناد/فعال کردن مجدد/ به کار بردن مجدد کلمات «انبیای سابق» می پردازد، مسائل مهمی را در رابطه با نبوت و تحقق، تاریخ و آخرت شناسی و توسعه «آخرالزمانی» مطرح می کند که در جریان این تحقیق