جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: این کتاب به بررسی تقاطع بین آپوفاتیسم - الهیات منفی - و عملکرد می پردازد. در حالی که آپوفاتیسم در ادبیات و نظریه انتقادی ممکن است اوج خود را در بحث های پر سر و صدا در مورد الهیات منفی و ساختارشکنی در دهه 1990 داشته باشد، روش های منفی دانستن و گفتار همچنان به ساختار گفتگوها در تئاتر و مطالعات اجرا حول موضوعات تجسم، غیر و پساانسان، اشیاء، آرشیوها، اخلاق دیگری بودن در تحقیقات بین فرهنگی، و ناخوانا و غیرقابل دسترس در آثار هنرمندان اقلیت. بخش بزرگی از تاریخ آپوفاتیسم در ادبیات عرفانی نهفته است. با ظهور جنبش عصر جدید، که مدعی عرفان تاریخی به عنوان بخشی از تبارشناسی خود بود، آپوفاتیسیسم اغلب به عنوان معنویت به جای مطالعه جدی کنار گذاشته شده است. این کتاب استدلال می‌کند که آپوفاتیک همچنان بر گفتمان و فرهنگ ادبیات غرب و به‌ویژه نمایشنامه تأثیر می‌گذارد، و با ارزیابی مجدد این شکل کهن معرفت‌شناسی منفی، هنرمندان، دانشمندان، دانش‌آموزان و معلمان به طور یکسان می‌توانند به شکل عمیق‌تری درگیر شوند. نادانی از آنچه نمی توان گفت و نمی توان آن را در زبان، صحنه و در هر جنبه ای از زندگی اجتماعی بازنمایی کرد.