جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: این مطالعه با ارائه ارزیابی جدیدی از متن آلبرتی در مورد نقاشی (1435)، همراه با مقایسه با آثار مختلف نیکلاس کوسانوس - به ویژه چشم انداز او از خدا (1450) - یک معرفت شناسی مشترک از بینش را نشان می دهد. و، نویسنده استدلال می کند، ایده آلی است که ایده آل نوافلاطونی عمیقاً مسیحی را منعکس می کند که معمولاً آلبرتی به آن اعطا می شود. چه با توجه به هدف او از آموزش استفاده از یک سیستم پرسپکتیو تک نقطه ای هندسی، چه به طور گسترده تر در ارائه فرم ها به صورت طبیعت گرایانه، تأکید بر ایده آل هنر رنسانس به عنوان بسیار عقلانی است. این تصور باقی می ماند که هدف اصلی نقاش خلق تصاویر عینی و حتی توهم گرایانه است. با این حال، مطالعه دقیق متن آلبرتی، شامل برخی اصلاحات در ترجمه، بیشتر به تأکید بر تشخیص معنویات در مطالب اشاره دارد. برای مثال، استفاده آلبرتی از استعارهای Minerva و Narcissus، ویژگی‌های متضاد خرد و یقین حسی را نشان می‌دهد که به صورت دیالکتیکی برای تقویت اهمیت سنتی دیدن با چشم عقل و نه صرفاً با چشم فیزیکی عمل می‌کنند. از این نظر، این ارقام همچنین زمینه را برای او، و همانطور که نویسنده توضیح می‌دهد، اختراع قبلی برونلسکی از این سیستم پرسپکتیو را فراهم می‌کنند که نه چندان دیدن عینی را به عنوان تقابل دیدن متناهی و نامتناهی مطرح می‌کند، که علاوه بر این، به معروف کوسانوس تقریب می‌زند. مفهوم تصادف اضداد همراه با آرمان‌های بینایی آلبرتی و کوزانوس، تحلیل گسترده آثار هنری تعهدی فراگیر را برای برانگیختن ادراک عقلانی از واقعیت‌های الهی، ضروری و غیبی که جهان مادی مرئی را زنده می‌کند، آشکار می‌کند.