جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این اثر تحلیلی انتقادی از پذیرش منحصر به فرد کارل بارت از مفاهیم anhypostasis و enhypostasis برای توضیح ماهیت انسانی مسیح در اتحاد با لوگوس است، که به شالوده هستی‌شناختی تبدیل می‌شود که بارت برای توضیح عیسی مسیح به‌عنوان خدا و بسیار انسان استفاده می‌کند. اهمیت این مفاهیم در مسیح شناسی بارت ابتدا در جزم شناسی گوتینگن ظاهر می شود و سپس به طور کامل در سراسر جزم شناسی کلیسا توسعه می یابد. پیوند منحصر به فرد بارت از anhypostasis و enhypostasis زمینه هستی شناختی، انعطاف پذیری و دقتی را فراهم می کند که به طور منحصر به فرد مسیح شناسی او را مشخص می کند. به این ترتیب، بارت بیان می کند که کلام جسم شد به عنوان مکاشفه خدا که از ادغام طبیعت انسانی مسیح با طبیعت الهی او به عنوان واسطه آشتی بیرون می آید. این پویایی هستی شناختی انگیزه نقد بارت از تعریف ایستا کلسدون از اتحاد طبیعت الهی و انسانی در مسیح را فراهم می کند که از آنجا بارت به تعریف فعال این دو طبیعت تبدیل می شود. نه تنها پیوند پویا بین طبیعت الهی و انسانی در مسیح را توضیح می دهد، بلکه اتحاد پویا بین عیسی مسیح و کلیسای او را نیز توضیح می دهد، که در آشتی بشریت با خدا در مسیح به اوج خود می رسد. بنیان هستی‌شناختی anhypostasis و enhypostasis در اتحاد مسیح با کلیسای او اهمیت مرد سلطنتی را در درک طبیعت اصیل انسانی، تعالی طبیعت انسانی و تقدیس طبیعت انسانی توضیح می‌دهد.