جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : جیمز آشر (1581-1656) اگرچه امروزه عمدتاً به دلیل قدمت آفرینش جهان به 400 سال قبل از میلاد شناخته می شود، یک محقق مهم و رهبر کلیسایی در قرن هفدهم بود. او به عنوان استاد الهیات در کالج ترینیتی دوبلین و اسقف اعظم آرماگ از سال 1625، کلیسای تازه معترض ایرلند را شکل داد. او با ردیابی ریشه های آن به سنت پاتریک، به آن احساس هویت ایرلندی داد و الهیاتی ارائه کرد که به شدت کالوینیست و به شدت ضد کاتولیک بود. در تبعید در انگلستان در دهه 1640، او هم به پادشاه و هم به پارلمان مشاوره می داد و سعی می کرد با ایجاد مصالحه بر سر حکومت کلیسا، شکاف رو به گسترش را التیام بخشد. اوشر که در نهایت در سال 1642 مجبور به انتخاب طرف شد، سلطنت طلبان را انتخاب کرد، اما ترکیب وفاداری خود به چارلز با نفرت او از کاتولیک دشوار بود. اوشر یک دانشمند دقیق و یک محقق گسترده، تسلط خیره کننده ای بر زبان ها و رشته ها داشت - به گفته یکی از دوستانش، "تا حد معجزه ای یاد گرفت". او روی یک سری مشکلات کار کرد: تاریخ اولیه اسقف‌ها، خاستگاه مسیحیت در ایرلند و بریتانیا، و پیامدهای جبر مضاعف، پیشرفت‌هایی که اهمیت ماندگاری داشتند. آلن فورد با ردیابی ارتباطات متقابل بین این دانش پژوه و علایق کلیسایی و سیاسی گسترده‌تر او، نور جدیدی را بر شخصیت و نگرش‌های یک شخصیت برجسته در تاریخ پروتستانیسم ایرلندی می‌افکند.