جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این جلد برای کسانی که علاقه مند به سهم کانت در فلسفه هستند، در نظر گرفته شده است، مروری بر استدلال های کانت در مورد مسائل اصلی در متافیزیک و اخلاق ارائه می دهد. آرتور ملنیک استدلال می‌کند که کلید همه استدلال‌های کانت نظریه سازه‌گرایی او درباره مکان و زمان است. ملنیک نشان می‌دهد که استدلال‌های کانت برای علیت و جوهر، و نیز رد شکاکیت دکارتی توسط کانت، بسیار متقن‌تر از آن چیزی است که معمولاً تصور می‌شود. علاوه بر این، این نظریه ایده‌آلیسم کانت را از پدیدارگرایی، راستی‌آزمایی و رئالیسم درونی متمایز می‌کند. از نظر کانت، متافیزیک با شناخت گره خورده است. بنابراین، برای درک کامل متافیزیک او، باید شرح او از شناخت را درک کرد. ملنیک استدلال می‌کند که برای کانت، افکار یا شناخت‌ها قواعدی برای موقعیت‌یابی فرد با توجه به رویه‌های تماس با واقعیت هستند. مطابق با این گزارش، ملنیک هم از برداشت کانت از مقولات و هم از نظریه تطابق قوی درباره حقیقت دفاع می کند. مقالات در مورد اخلاق حول مفهوم استدلال عملی می چرخد. ملنیک معتقد است که کانت درست می‌گوید که چنین استدلالی را نمی‌توان به طور علّی تعیین کرد. این هر گونه توضیح سازگارانه از آزادی عمل را به عنوان کنش قابل کنترل با استدلال عملی تضعیف می کند. ادعا می شود که نظریه اخلاقی کانت نسخه ای از نظریه قرارداد اجتماعی است. این امر برخی از جنبه‌های دردسرساز را در فرمول‌بندی‌های کانت از امر مقوله‌ای خود توضیح می‌دهد. ملنیک ادعا می کند که چنین نظریه هایی، حتی با ارتباط کانت با خودمختاری، به خوبی به عنوان توجیه انگیزشی اخلاق عمل نمی کنند. او نسخه متفاوتی از یک امر قطعی ارائه می دهد که قرار است از این مشکل جلوگیری کند.