جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : من استدلال می‌کنم که تجربه بصری آگاهانه شامل درک مستقیم و غیراستنتاجی روشی است که تماس ادراکی فعلی فرد با محیط، فرد را برای دنبال کردن برنامه‌ها، اهداف و پروژه‌های مختلف هدفمند می‌سازد. من نشان می‌دهم که چنین دیدگاهی از آگاهی بصری توسط کار فعلی در علوم اعصاب شناختی پشتیبانی می‌شود، گزارش قانع‌کننده‌ای از ادراک رنگ ارائه می‌کند، و راهی برای پر کردن «شکاف توضیحی» بین آگاهی و زبان علوم طبیعی پیشنهاد می‌کند. در فصل 1، من استدلالی را که منجر به ظهور شکاف توضیحی بین پدیده‌ای و فیزیکی می‌شود، با جزئیات بیشتری بررسی می‌کنم و محدودیت‌هایی را برای راه‌حلی که بحث ما درباره مسئله تحمیل کرده است، بیان می‌کنم. سپس دو برداشت رقیب را در مورد رابطه بین ادراک و کنش که در بالا ذکر شد ترسیم می‌کنم - قضاوت بین این دو نظریه (و یافتن به نفع دیدگاه فضای عمل) وظیفه دو فصل بعدی است و موضوعی تکراری در سراسر است. فصل 2 به بحث در مورد برخی از کارهای اخیر در عصب روانشناسی بینایی و آنچه ممکن است در مورد نقش عملکردی بینایی آگاهانه پیشنهاد کند، می پردازد و نیمه اول فصل 3 دو مورد معما را در مورد درک رنگ در نظر می گیرد. هر یک از این بحث‌ها منبعی برای حمایت از دیدگاه فضای کنش است که ادراک بصری شامل درک پیامدهای عملی احساس است، و نیمه دوم فصل 3 این دیدگاه را بیان می‌کند و به طیف اولیه سؤالات و پاسخ می‌دهد. اعتراضاتی که ممکن است با آن روبرو شود. فصل 4 دیدگاه ما را از طریق بحث در مورد ادراک رنگ نشان می دهد، و فصل 5 نوع درک پیامدهای عملی را مورد بحث قرار می دهد که برای حساسیت ادراکی به موضوع در تجربه آگاهانه ضروری است. در فصل 6، ما در موقعیتی هستیم که ببینیم چگونه رویکرد فضای عمل می‌تواند به بستن شکاف توضیحی برای آگاهی پدیدار کمک کند، و فصل آخر ما نحوه انجام این کار را مشخص می‌کند. من با بحث کوتاهی در مورد سؤالات و چشم اندازهای رویکرد فضای عمل به پایان می‌رسم.