جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : افلاطون روشی از استدلال را توصیف می کند که شامل دو عملیات مکمل، جمع آوری و تقسیم است. مجموعه، بسیاری را به یکی یکی می کند، در حالی که تقسیم، یکی را به بسیاری تقسیم می کند. به عبارت دیگر، در حالی که مجموعه، بسیاری از اجزا را در یک کل گرد هم می آورد، تقسیم یک کل را به بخش های زیادی تقسیم می کند. در حالی که افلاطون در مشاهدات خود در مورد جمع آوری و تقسیم به جزئیات می پردازد، چندین سؤال بی پاسخ مانده است. به طور خاص، ابزارهایی که جمع‌آوری و تقسیم به‌وسیله آن عمل می‌کنند، محصول آن‌ها و ارتباط آن‌ها با استدلال قیاسی و غیرقیاسی نامشخص است. هدف از این مطالعه روشن کردن مجموعه و تقسیم با دفاع از پایان نامه زیر است: مجموعه و تقسیم چارچوب های منطقی را تعریف می کند که هم زیربنای استدلال قیاسی و هم غیرقیاسی است. فصل 1 مجموعه و تقسیم را با مرور ادبیات اخیر، تعریف اصطلاحات کلیدی، و بحث در مورد تصاویر مجموعه و تقسیم در دیالوگ ها معرفی می کند. فصل 2 توضیح خواهد داد که چگونه جمع‌آوری و تقسیم چارچوب‌های منطقی را از طریق سه عملیات: دیدن، نام‌گذاری و قرار دادن تعریف می‌کنند. این عملیات از نظر روابط آنها با استدلال در مورد کل ها و اجزاء مورد بحث قرار خواهد گرفت. در فصل 3 چهار مدل برای تفسیر ساختارهای منطقی ارائه شده توسط جمع آوری و تقسیم ارائه می شود. این استدلال را ارائه می دهد که مجموعه و تقسیم ساختارهای غیر سلسله مراتبی قطعات همپوشانی را تعریف می کنند. فصل 4 این بحث را ارائه می‌کند که مجموعه و تقسیم، روابط تمام جزئی را تعریف می‌کنند که از یک سو زیربنای استدلال قیاسی است، و از سوی دیگر، صورت‌بندی تعاریف در گفت‌وگوهایی مانند سوفیست و دولتمرد. فصل 5 به بررسی رابطه بین جمع آوری و تقسیم و استدلال غیر قیاسی می پردازد. این استدلال را ارائه می‌کند که تعریف منو از فضیلت و تعریف اوتیفرون از تقوا با استفاده از جمع‌آوری و تقسیم صورت‌بندی شده‌اند. فصل 6 خلاصه ای از نکات کلیدی فصل های قبل را ارائه می دهد و در مورد سؤالات بی پاسخ و راه های تحقیقات آتی بحث می کند.