جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این تز از این دیدگاه دفاع می‌کند که مفهوم دانش پیشینی را می‌توان بدون قربانی کردن جنبه‌های اصلی برداشت سنتی از اولویت، طبیعی کرد. من با استدلال برای سه ادعای مرتبط ادامه می دهم. ادعای اول این است که پذیرش طبیعت گرایی در فلسفه به طور خودکار با اعتقاد به وجود دانش پیشینی ناسازگار نیست. دیدگاه گسترده‌ای برعکس از طریق تأثیر مشترک کواین و تجربه‌گرایان منطقی به وجود آمده است. من معتقدم که با رد یک فرض کلیدی ارائه شده توسط تجربه گرایان منطقی (این فرض که اولویت را می توان تنها با توسل به مفهوم تحلیلی تبیین کرد)، می توانیم شرحی از طبیعت گرایی در فلسفه ایجاد کنیم که به طور خودکار امکان دانش پیشینی، و پیشنهادات کواین را حفظ می‌کند که فلسفه را به‌عنوان پیوسته با فعالیت‌های علوم طبیعی تلقی می‌کند، و نظریه دانش را در چارچوب مفهومی روان‌شناسی توسعه می‌دهد. اولین تلاش برای ارائه نظریه ای از دانش پیشینی در چنین چارچوبی توسط فیلیپ کیچر انجام شد. استراتژی کیچر شامل ارائه توضیحی از ایده «تجربه-استقلال» مستقل از نظریه دانش به طور کلی است (او فرض می‌کند که یک گزارش مناسب از این نظریه قابل اعتماد خواهد بود). نویسندگان بعدی در سنتی که کیچر افتتاح کرد از او پیروی کردند، در حالی که از او به دلیل اتخاذ یک مفهوم بسیار قوی از تجربه-استقلال انتقاد کردند. ادعای دومی که من می‌کنم با این موضوع موافق است: این است که تنها تصور ضعیفی از استقلال تجربه، توضیحی قابل‌قبول از دانش پیشینی ارائه می‌دهد، اما دلایلی که چرا این چنین است، با تفکیک مسائل توسط کیچر پنهان شده است. دلایل قوی برای اتخاذ یک تصور ضعیف با در نظر گرفتن نظریه دانش ارائه می شود، اما همین دلایل مشکلات جدی را برای پروژه ارائه یک نظریه طبیعت گرایانه از دانش به طور کلی برجسته می کند. ادعای سوم این است که یک نظریه طبیعی معقول از دانش به طور کلی می تواند ارائه شود، و این که چارچوب مناسبی را برای ارائه گزارشی از دانش حداقلی مستقل از تجربه فراهم می کند. من با در نظر گرفتن برخی از مشکلاتی که گزارش حداقل دانش پیشینی باید به آنها رسیدگی کند، نتیجه گیری می کنم.