جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : 1. ویتگنشتاین در بحث خود از رابطه بین گزاره های ایجابی و سلبی، معناداری گزاره دوم را به گزاره اولی وابسته می کند، اما نه برعکس. در بحث انکار و ادعا، اعتراف یا درک این که هیچ کدام بدون دیگری ممکن نیست، معنادار بودن امر منفی را شرط مثبت و بالعکس می کند. بنابراین حساب او ناسازگار است. 2. هیچ دلیلی وجود ندارد که هر سیستم زبانی (الف) گزاره‌های مثبتی داشته باشد که با واقعیت‌های «مثبت» همبستگی داشته باشد (ب) جملات پیچیده (ج) برای استفاده از نام‌ها داشته باشد. 3. توضیحی که در مورد یک نوع زبان، زبان اتمی، که همه زبانها باید قابل تقلیل باشند، اشتباه است، زیرا بسیار ساده است. مقوله های معنایی، نحوی و عملی زبان عادی به ترکیبات مقولات زبان اتمی او تقلیل پذیر نیست. 4. از آنجایی که می توانیم با استفاده از کلمات برای روابط و با استفاده از نام برای مختلط ها اظهار نظر کنیم، از نظر منطقی مشکلی در این مورد وجود ندارد. بنابراین نیازی به اعتقاد به زبان اتمی از نوع توصیف شده وجود ندارد. 5. نظریه تصویر ویتگنشتاین زبان را توضیح نمی دهد و در واقع با آن در تضاد است. این تئوری، کار سختی است که بر روی نظریه های مور و راسل ارائه شده است. در حل مشکل شباهت زبان و واقعیت موفق می شود، اما فقط به قیمت تحریف هر دو زبان و واقعیت.