جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این پایان‌نامه تفسیر و دفاع تازه‌ای از گسست‌گرایی معرفت‌شناختی درباره معرفت ادراکی ارائه می‌کند. من رویکردی چند سطحی را اتخاذ می‌کنم که بر اساس آن دانش ادراکی در یک سطح می‌تواند از حمایت عقلانی واقعی که توسط دانش ادراکی از همان گزاره در سطحی متفاوت ارائه می‌شود، برخوردار شود. در اینجا من تمایزی را استناد می‌کنم که ارنست سوسا بین باور «قضاوت‌آمیز» و «صرفاً عملکردی» قائل می‌شود تا آنچه را که من مفهوم دوشاخه‌ای از دانش ادراکی می‌نامم، بیان کند. دیدگاهی که نتایج حاصل می‌شود شکلی از گسست‌گرایی معرفت‌شناختی درباره دانش ادراکی به‌ویژه در سطح قضاوتی بالاتر است، که بر روی یک بیرون گرایی مستقیم درباره دانش ادراکی در سطح صرفاً عملکردی پایین‌تر قرار گرفته است. فصل اول خواننده را به سمت گسست گرایی معرفت شناختی سوق می دهد – با تأکید ویژه بر «تجزیه گرایی معرفت شناختی بازتابی» که دانکن پریچارد با الهام از جان مک داول از آن دفاع کرد. در اینجا من استدلال‌هایی را برای درست اندیشیدن چنین پیشنهادی مرور می‌کنم، و همچنین برخی از مشکلات و سه چالش در حال ظهور را برای دیدگاه برجسته می‌کنم: آنچه را چالش درون‌گرایانه، چالش(های) دسترسی جدید، و چالش «نابغه شیطانی جدید» می‌نامم. این چالش‌ها تا حد زیادی الهام بخش فصل‌هایی هستند که باید دنبال شوند. در فصل دوم پیشنهاد مثبت را ارائه می‌کنم: تفسیری تازه از گسست‌گرایی معرفت‌شناختی بر حسب دانش ادراکی در سطح خاص قضاوتی. من استدلال می‌کنم که این اصلاحیه‌ای است که گسست‌گرایان معرفت‌شناختی باید اتخاذ کنند، زیرا دیدگاه آن‌ها را در برابر چالش درون‌گرایانه تلقیح می‌کند: چالش تبیین این که چرا ادراک باید با ارائه دلایل انگیزشی برای باور، دانش را در اختیار فرد قرار دهد. در فصل سوم، دیدگاه را در ارتباط با «مشکل پایه» آشناتر برای گسست‌گرایی معرفت‌شناختی برانگیختم. من استدلال می کنم که این رویکرد از یک استراتژی منحصر به فرد برای حل آن مشکل پشتیبانی می کند: استراتژی که هم با آنچه به عنوان تز «مضمومیت» شناخته می شود و هم با این تفکر که می توانیم دانش ادراکی را به نوعی باور منطقی پشتیبانی شده تقلیل دهیم، سازگار است. در فصل چهارم به سمت دفاع بازی می روم. من از این پیشنهاد در برابر چالش به اصطلاح «نابغه شیطانی جدید» دفاع می کنم. این چالشی است برای توضیح اینکه چرا سوژه‌ها در دو حالت «خوب» و «بد» می‌توانند به یک اندازه برای حفظ باورهای ادراکی خود موجه به نظر برسند. من استدلال می کنم که آنچه ما در اینجا به آن حساس هستیم، این واقعیت است که هر دو سوژه می توانند به یک اندازه از نظر معرفتی مسئول و/یا معقول برای باور آنچه انجام می دهند باشند. قبل از پایان این فصل، یک نظریه خطا نیز ارائه می‌دهم. در فصل پنجم از پیشنهاد در برابر چالش های دسترسی جدید مطرح شده در فصل اول دفاع می کنم. این چالش‌های ادعایی برای گسست‌گرایی معرفت‌شناختی به‌ویژه برای نسخه‌هایی از گسست‌گرایی معرفت‌شناختی انعکاسی مطرح می‌شود که معتقدند حمایت عقلانی فرد از باورهای ادراکی نه تنها واقعی است، بلکه از نظر تأملی نیز قابل دسترسی است. به‌جای پرداختن به چالش‌ها، سعی می‌کنم فکری را که آنها به آن وابسته‌اند را کنار بگذارم – یعنی اینکه حمایت عقلانی واقعی فرد از باورهای ادراکی به طور انعکاسی برای سوژه قابل دسترسی است. در اینجا من استدلال می‌کنم که دسترسی انعکاسی به حمایت عقلانی واقعی یک نفر در واقع چرخی است که در بحث با شک‌گرایان رادیکال مبتنی بر عدم تعیّن بی‌تحرک می‌چرخد – به طوری که ما می‌توانیم به سادگی آن را بدون نتیجه کنار بگذاریم. نتیجه یک تجزیه گرایی معرفتی است که از مشکلات دسترسی مصون است. سپس یک جمع بندی نهایی ارائه می کنم و نتیجه گیری می کنم. در پایان این پایان نامه ضمیمه ای را ضمیمه کرده ام که سیری در معرفت شناسی دینی و کاوشی در شکلی از گسست گرایی معرفتی دینی است. در اینجا من بینش گسست‌گرایانه معرفت‌شناختی را در مورد ادراک دینی به کار می‌برم تا از این ایده دفاع کنم که می‌توان با توسل به باورهای دینی که بر اساس تجربیات دینی توجیه می‌شوند، حمایت عقلانی مستقلی از باور خداباورانه ارائه کرد. این فصل ضمیمه تا آنجا که به دنبال توسعه انفصال گرایی معرفت شناختی در جهت گیری های جدید و ثمربخش است با روح کلی پایان نامه مطابقت دارد.