جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : کار معاصر در متافیزیک تحقق، دو نظریه محوری در مورد اینکه چه چیزی برای یک فرد تحقق یک نوع است، ایجاد کرده است. بر اساس «نظریه تخت» لارنس شاپیرو، یک فرد با مثال زدن یا مثال زدن ویژگی هایی که تحقق هایی از آن نوع را تعریف می کنند، به نوعی پی می برد. از سوی دیگر، با «نظریه بعدی» کارل ژیلت، یک فرد صرفاً با مشارکت علّی در ویژگی هایی که تحقق هایی از آن نوع را تعریف می کنند، در تحقق نوعی مشارکت می کند. هر دو دیدگاه در برابر اعتراض آسیب پذیر هستند. تحقق مسطح بر تحقق انواع عملکردی متمرکز است، و بنابراین، برای توصیف تحقق انواع علمی یا ترکیبی مناسب نیست. نمای بعدی به خوبی انواع ترکیب بندی را کنترل می کند، اما در تعیین محدودیت هایی که ممکن است به عنوان یک جزء علّی به حساب آید برای تحقق، مشکل دارد. اگر همه چیز به عنوان مؤلفه علّی تحقق واجد شرایط باشد، هر فردی با مؤلفه های علّی متفاوت شروع به شبیه شدن به یک تحقق منحصر به فرد می کند. اگر هر فردی واجد شرایط تحقق منحصر به فرد باشد، هر نوعی که توسط بیش از یک فرد تشکیل شده باشد توسط بیش از یک تحقق تشکیل خواهد شد. این امر تهدید می کند که تز تحقق را بی اهمیت جلوه می دهد، زیرا هر گونه ای چند برابر قابل تحقق می شود. برای حل این مشکلات، من یک نظریه دو سطحی از تحقق را با الهام از «درد دیوانه و درد مریخی» لوئیس توسعه دادم. به گفته لوئیس، درد باید تنها به طور مشروط با ویژگی های فیزیکی درد معمولی شناسایی شود. به گفته لوئیس، همچنین این مورد وجود دارد که درد باید تنها به طور مشروط با ویژگی های عملکردی درد معمولی شناسایی شود. حسابرسی برای این احتمال دوگانه، دو راه متفاوت را پیشنهاد می‌کند که در آن نقش علی ممکن است محقق شود. از یک سو، نقش علّی را می توان به این معنا ایفا کرد که در آن سیستم ها و ساختارهای درونی فرد برای تولید ظرفیت های مجموع معینی در سطح شی درک می شود. از سوی دیگر، نقش علّی را می‌توان به این معنا که ظرفیت‌های معینی در سطح شیء به‌عنوان نمونه‌ای از توانایی‌های روان‌شناختی یا مفهومی درک می‌شود، ایفا کرد. اگر این حس‌های متفاوت ایفای نقش به عنوان روش‌های مختلف تحقق یک نقش علّی واجد شرایط باشند، راه‌های متفاوت، اما سازگار، وجود خواهد داشت که از طریق آنها می‌توان فرد را برای تحقق یک نوع خاص درک کرد.