جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : هدف کار حاضر ایجاد یک مورد قابل قبول برای منشاء فیلوژنتیکی خودشناسی است، چیزی که با دیدگاه رایج در مورد منشأ انتوژنتیکی آن، یعنی دیدگاه اجتماعی-داربستی سازگار است. اساساً، منشا فیلوژنتیکی به طور کلی به عنوان فراشناخت ارزشی، یعنی سیستمی از مکانیسم‌های کنترل شناختی استدلال می‌شود، در حالی که منشاء وجودی ژنتیکی به طور کلی استدلال می‌شود که ذهن خوانی است، یعنی ظرفیت‌های شناختی که از اسناد وضعیت ذهنی پشتیبانی می‌کنند. به عبارت ساده تر، هدف کار حاضر ارائه راه حلی قابل قبول برای این مسئله است که چگونه فراشناخت را به عنوان پیشروی مهمی برای ذهن خوانی ایجاد کنیم. تلاش‌های قبلی برای تثبیت فراشناخت به‌عنوان پیش‌روی تکاملی ذهن‌خوانی، برای توضیح ارتباط دقیقی که فراشناخت با منشأ خودشناسی دارد، تلاش کرده‌اند. این کار حاضر این مبارزه را تحلیل می‌کند که ابتدا باید «مشکل بی‌اهمیت» را حل کند، توضیح می‌دهد که چگونه مکانیسم‌های فراشناختی پیچیده‌تر از مکانیسم‌هایی هستند که شاهکارهای شناختی اساسی را ممکن می‌سازند. با این حال، هنگامی که این مشکل حل می شود، مشکل به این شکل می شود که باید نشان داد که لایه های پیچیدگی اضافه شده، فراشناخت را به عنوان پیشروی مهمی برای خودشناسی تفسیر می کند. این مشکل اخیر به عنوان مشکل نهایی تحلیل می شود که در اینجا صرفاً به عنوان «مشکل منشأ خودشناسی» از آن یاد می شود. بنابراین، کار حاضر به دنبال ارائه یک راه حل قابل قبول برای هر دوی این مشکلات است. استدلال می‌شود که راه‌حل این مشکلات فراشناخت تجسم‌یافته، مکانیسم‌های کنترل شناختی است که کنترل خودآگاهانه رفتار جستجوی اطلاعات را از طریق تولید سیگنال‌های بازخورد به شدت تجسم یافته ممکن می‌سازد. این سیگنال‌های بازخورد، که اغلب «احساسات نوتیک» نامیده می‌شوند، برای برانگیختن، بی‌انگیختگی و هدایت کنش‌های شناختی برای دقیق‌تر بودن تئوری‌سازی شده‌اند. در اینجا استدلال می‌شود که این سیگنال‌ها به شدت تجسم می‌یابند و حالت‌های عاطفی آگاهانه را مشخص می‌کنند که توسط الزامات روان‌شناختی تشکیل شده‌اند، حالاتی با تظاهرات بیرونی در قالب عبارات بدنی که می‌توانند توسط افراد در محیط اجتماعی-فرهنگی موضوع شناسایی، نظارت و تنظیم شوند. برای استدلال در این مورد، من فراشناخت ارزشی را در پرتو شواهد حاصل از تحقیقات اخیر مبتنی بر شنود در فراشناخت تقویت می‌کنم که میزان تجسم شدید احساسات آگاهانه را نشان می‌دهد. بنابراین استدلال می‌شود که آنها سیگنال‌های بازخوردی هستند که توسط مقایسه‌کننده‌های شناختی تولید می‌شوند که به طور پیچیده‌ای با فرآیندهای بدن در هم تنیده می‌شوند. شواهد اخیر نشان می‌دهد که این سیگنال‌ها نقش خود را در شناخت از طریق ادراک آگاهانه تغییرات درونی بدن، به‌ویژه تغییرات قلبی عروقی، و از این رو عنوان فرعی کار حاضر، «چگونه احساس می‌کنیم قلب‌هایمان را برای شناخت ذهن خود احساس می‌کنیم» انجام می‌دهند. مفهوم سازی مجدد فراشناخت ارزشی به عنوان فراشناخت تجسم یافته ابزارهایی را برای حل دو مشکل فوق در اختیار ما قرار می دهد. در مورد اول، مکانیسم‌هایی که خودکنترلی آگاهانه شناخت را امکان‌پذیر می‌کنند، به وضوح پیچیده‌تر از مکانیسم‌هایی هستند که شاهکارهای اساسی شناخت، مانند یادگیری تقویتی را ممکن می‌سازند. علاوه بر این، توسل به احساسات شدیداً تجسم یافته امکان حل مسئله اول را به گونه ای فراهم می کند که مشکل دوم نیز حل شود. به عنوان بیان آگاهانه عواطف، احساسات آگاهانه نیازمند رفتارهای اطلاعاتی قوی هستند و احساس اطمینان و عدم اطمینان را از بیرون آشکار می کنند، بنابراین برای پیوند فراشناخت به دیدگاه اجتماعی-داربستی در مورد منشأ خودشناسی مناسب هستند.