جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : تحقیق من روشی را تحلیل می کند که در آن لودوویکو آنتونیو موراتوری مردمان حاشیه ای دنیای جدید را در کتاب Il Cristianesimo Felice nelle Missioni De' Padri della Compagnia di Gesù nel Paraguai که در سال 1743 منتشر شد، تجزیه و تحلیل می کند. من استدلال می کنم که موراتوری از تصویر خود از مردم بومی استفاده کرده است. پاراگوئه به‌عنوان وسیله‌ای برای بیان ایده‌های خود در مورد چگونگی اصلاح کلیسای کاتولیک، در زمانی که کاتولیک‌ها اولین موج‌های نفوذ روشنگرانه از شمال را تجربه می‌کردند. من درگیر مطالعاتی در مورد روشنگری هستم که به طور خاص به تأثیر فرهنگی آنچه در ایتالیا به آن روشنگری کاتولیک گفته می شود پرداخته است. در این بورس تحصیلی، Il Cristianesimo Felice عملاً ارائه نشده است، و من استدلال می کنم که این منبع ارزشمندی برای به دست آوردن درک بهتر برنامه های اصلاحی موراتوری و جنبش روشنگری کاتولیک در ایتالیا است. من تحلیل خود را بر دو عنصر خاص در Il Cristianesimo Felice متمرکز می کنم. ابتدا، به ارزیابی موراتوری از چهار نظام سیاسی که به طور همزمان توسط جمعیت بومی، اسپانیایی‌ها، ماملوس‌ها و یسوعی‌ها اداره می‌شوند، می‌پردازم. من از طریق تحلیل خود از بازنمایی موراتوری از این سیستم ها، او را در روشنگری کاتولیک محافظه کار سیاسی قرار می دهم و تعهد او را به نظم اجتماعی پدرانه حاکم بر اروپا در قرن هجدهم تثبیت می کنم. دوم، نشان می‌دهم که موراتوری ایده‌های گسترده‌تری درباره دین و خرافات را که توسط جنبش روشنگری کاتولیک تصور می‌شود، در گزارش خود از تعامل بین مبلغان یسوعی و پاراگوئه‌ای در کاهش نشان می‌دهد. در خاتمه، این مطالعه نشان می‌دهد که Il Cristianesimo Felice منبعی است که مورخان جنبش روشنگری کاتولیک باید دوباره به آن مراجعه کنند، زیرا این کتاب Pubblica Felicita اثر لودیویکو آنتونیو موراتوری را در جسم نشان می‌دهد.