جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : برداشت اولیه لایب نیتس از هستی شناسی جوهر فردی یکی از گیج کننده ترین و جذاب ترین در تاریخ فلسفه است. هدف این مقاله نشان دادن این است که: 1) لایب نیتس طرح منسجمی را توسعه داد که هستی شناسی جوهری او را مجسم می کرد، 2) توضیح هستی شناسی جوهر اولیه او در نمونه ای از اکتشافات اسرار تحسین برانگیز طبیعت به طور کلی است. در سال 1688 نوشته شده است و 3) این طرح به اندازه کافی در گفتمان متافیزیک ارائه نشده است. لایب نیتس در بیست سال قبل از نگارش گفتار، به آرامی دیدگاهی چندوجهی از جوهر ایجاد کرد. این دیدگاه از مجموعه ماده/شکل، تز محمول در موضوع و ویژگی‌های پدیداری تعامل مادی تشکیل شده است. این سه وجه را می‌توان به ترتیب هستی‌شناختی، غایت‌شناختی/ معرفت‌شناختی و پدیدارشناختی نیز در نظر گرفت. این جنبه ها به طور همزمان توسعه یافته اند و به یکدیگر وابسته هستند. درک هر وجهی مستلزم درک همه آنهاست. از کاوش در توسعه هستی شناسی جوهر لایب نیتس، می توان به ارائه او از الهیات عقلانی در گفتمان پی برد. لایب نیتس هستی شناسی را برای توضیح ماهیت نامحدود تقسیم مادی توسعه می دهد. اتحاد اجسام مادی نیاز به توضیح دارد. لایب نیتس تمایل به ایجاد روشی برای استنتاج معرفت پیشینی از خدا، جهان و انسانیت دارد. او بر این باور است که هستی شناسی جوهر او مبنای محکمی را ایجاد می کند که برای انجام این وظیفه لازم است. گفتمان متافیزیک به خودی خود طرح کاملی را که لایب نیتس توسعه داده است را نشان نمی دهد. باید نشان داده شود که نمونه ای از اکتشافات اسرار تحسین برانگیز طبیعت به طور کلی، ساخته شده در سال 1688، توضیحی قطعی از هستی شناسی جوهر اولیه لایب نیتس است. گفتمان متافیزیک را می‌توان به‌عنوان شرحی از الهیات عقلانی مبتنی بر هستی‌شناسی که لایب‌نیتس توسعه داده بود، نگریست.