جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : اثر موجود در این پایان نامه، تفسیر متنی از اخلاق آبلارد است. هدف این است که با توجه به استفاده او از «نیت» در مجموعه وسیع‌تر خود، الگوهای دستوری و نحوی در نثر او و علایق، زندگی‌نامه و موقعیت آبلارد به‌عنوان یک شخصیت رهبانی قرن دوازدهمی، نوع نیت‌گرایی آبلار را روشن کنیم. در نتیجه، این پروژه باید به عنوان تاریخ پایان نامه فلسفه تلقی شود. من سعی نمی‌کنم ایده‌های آبلارد را بسازم، بلکه سعی می‌کنم آنها را روشن کنم. این بدان معنا نیست که برپایی ایده های آبلارد پروژه ارزشمندی نیست. صرفاً می توان گفت که انجام این کار خارج از محدوده این پروژه است. لازم دیدم که ایده‌های آبلار درباره اخلاق را روشن کنم، زیرا دریافتم که بسیاری از تفاسیر از کار اخلاقی او یا کم هستند یا به شدت نادرست هستند. من فکر می‌کنم این موضوع ارتباط زیادی با تاریخچه پذیرش آبلارد به‌عنوان یک الهی‌دان دارد. زمانی که اخلاق آبلار برای اولین بار دریافت شد، این اخلاق به طرز خطرناکی ذهن گرا شناخته شد. به عبارت دیگر، او از نوعی نسبی گرایی ذهنی حمایت می کند. در پاسخ به این تفسیر نادرست فاحش از کار او، خوانندگان معاصر به این نتیجه رسیدند که آبلار رعایت نسبتاً صریح حقیقت اخلاقی عینی را حفظ کرده است. حال، نه گزارش سوبژکتیویستی و نه روایت عینی، داستان کاملی را ارائه نمی دهد که دقیقاً آبلارد در Scito te Ipsum چه می کند. اگرچه برخی ارزیابی‌های نسبتاً کاهش‌دهنده‌ای از اخلاق آبلار ارائه کرده‌اند، اما داستان الهیاتی بزرگ‌تری وجود دارد که به‌عنوان دریچه‌ای بنیادی عمل می‌کند که باید آثار او را از طریق آن درک کرد – داستانی که، به نظر من، به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفته است. در این پایان نامه، من Scito te Ipsum آبلارد را در چارچوب تعهدات الهیات او مورد بررسی قرار می دهم و به گزارش بسیار ظریفی از مشارکت اخلاقی او در تاریخ فلسفه می رسم. به طور خلاصه، آبلارد ادعا می کند که کاریتا یک موضوع را از نظر اخلاقی ستودنی می کند. این ادعایی است که در محدوده سنت اخلاقی مسیحی و به طور خاص قرن دوازدهم است.