جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این مقاله به بررسی رابطه بین قضاوت های تجربی معمولی و جهان بینی علمی ما می پردازد. به این موضوع مربوط می‌شود که چگونه قضاوت‌های معمولی (و چارچوب‌های ابتدایی که در آن صورت‌بندی می‌شوند) می‌توانند به طور مفید در گزارشی از پیشرفت معرفت‌شناختی، هم دیدگاه‌های شخصی و هم نظریه‌های علمی ما ادغام شوند، به طوری که علوم (به‌ویژه نظریه‌های مدرن مکان و زمان) ) را می توان به طور منطقی تصور کرد که حداقل برخی از دیدگاه های مختلف پیش علمی که جایگزین شده اند، آگاه شده و از آنها تکامل یافته است. ما قضاوت‌های ادراکی عادی خود را از بزرگی، موقعیت، جهت‌گیری و جابه‌جایی بررسی می‌کنیم به این امید که روابط منطقی، مفهومی و تجربی موجود بین این قضاوت‌ها (و همچنین دیدگاه‌های جهانی که آنها پیش‌فرض می‌گیرند) و درک پیچیده‌مان از فضا، زمان و حرکت در نظریه فیزیکی این تحقیق مدعی است که تجربه و یک نوع غنی از تحلیل مفهومی - تحلیلی که پیش فرض هایی را بررسی می کند که کاربرد مفاهیم را در زمینه های تجربی ممکن می کند - با هم چارچوبی را فراهم می کند که در آن یک توضیح عقلانی از چنین روابطی می تواند پیشنهاد شود. بنابراین، این پروژه از نوعی تجربه‌گرایی دفاع می‌کند، اما از شکل‌های کلاسیک (خواه تجربه‌گرایی بریتانیایی، تجربه‌گرایی راسلی، یا تجربه‌گرایی منطقی) متمایز است - به جای نسخه‌ای کمی تغییر یافته از «تجربه‌گرایی اصلاح‌شده» آنیل گوپتا. این تجربه‌گرایی می‌تواند از افراط‌ها و خطاهای منطقی اشکال پیشین اجتناب کند، و در عین حال توضیحی در مورد چگونگی گسترش مجموعه‌ای از اصول اولیه تجربه‌گرایی از بستر خود در معرفت‌شناسی عمومی به مسائل سرکش در فلسفه علم، مانند مسئله دانش رسمی ما، مشکل ارتباط پذیری مشاهده، و عقلانیت پیشرفت نظری. چنین گسترشی، گزارش جامعی از دانش معمولی و علمی ما ارائه می دهد