جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این رساله با بازگویی خاستگاه های تفکر در اصول فقه اسلامی در حنبلیسم، به تحلیل گام های متوالی می پردازد که نویسندگان نمادین قرن یازدهم و چهاردهم - مانند الفراء، ابن عقی، و ... را هدایت کردند. ابن قدامه، ابن تیمیه، ابن قیم الأوزیه و طوفی - اصل مصلحت عام را در نظریه خود جای دهند و عمق فکری خود را نشان دهند. این اثر تنش میان متون حنبلی را بین احکام دینی و احکام عبادی از یک سو و از سوی دیگر معاملات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی را آشکار می کند. این امر ما را به بازنگری در پیش‌برداشت‌های منفی درباره این مکتب سوق می‌دهد که اغلب به عنوان سخت‌گیرانه طبقه‌بندی می‌شوند و در ریشه‌های آن گروه‌های افراطی ارتدوکس کنونی مانند سلفی‌ها ظهور کرده‌اند. سپس پیشنهاد می‌کنیم توضیح دهیم که چگونه اختلاف نظر با دکترین‌های رقیب باعث شد تا ایده‌های اصلی جدید در مورد هنجارهای حقوقی پدید آید. راه را برای برخی از اشکال سکولاریزاسیون در مورد مبانی قواعد اجتماعی یا سیاسی هموار کرد. تحلیل‌های ما همچنین نشان می‌دهد که حقوقدانان تلاش می‌کنند تا الزامات واقعیت را با احتمال یک آرمان اخلاقی تطبیق دهند. این دومی مستقیماً از دیدگاه الهیاتی آنها ناشی می شود که نقش تعیین کننده ای را به مصلحت و عدالت عمومی می دهند.