جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : پژوهش حاضر به تقوای غیر روحانی در بیزانس از منظر ارتباط آن با آرمان رهبانی می پردازد. رویکرد من بر کارهایی مانند تحلیل پیتر براون از زهد مسیحیت اولیه، بدن و جامعه و مطالعه فرهنگی-اجتماعی جان هالدون درباره بیزانس در قرن هفتم استوار است. دوره 600-730 از اهمیت تاریخی زیادی برخوردار بود، زیرا جهان روم باستانی متاخر و مذهب آن با ظهور اسلام مختل شده بود. این کتاب وفور ادبیات دینی نادیده گرفته شده را ارائه می دهد و بر عصر "تاریک" روشن می کند. پس از خلاصه ای از نکات کلیدی در تاریخ تقوای غیر مذهبی تا سال 600، به تحلیل آن در اوایل قرن هفتم از منظر شعر جورج پیسیدیا می پردازم که الگویی از تقوای زاهدانه و عرفانی برای امپراتور هراکلیوس ساخته است. ; از کتاب مقدس جان تسالونیکی و لئونتیوس از نئاپولیس که از داستان‌های قدیسان محلی برای آموزش مردم عادی استفاده می‌کردند. و "قصه های آموزنده" که توسط راهب جان موشوس در علفزار روحانی او گردآوری شده است. تقریباً در همان زمان ماکسیموس اعتراف کننده ترکیبی تأثیرگذار از الهیات بیزانسی ارائه کرد. آموزگار دوره گرد اواخر قرن هفتم، آناستازیوس سینا، آموزه رهبانی سخت استادش جان کلیماکوس را برای مردم عادی وساطت کرد و از آموخته های علمی خود برای تطبیق آن با خاور نزدیک تحت تسلط تازه مسلمانان استفاده کرد. در اوایل قرن هشتم، من موعظه‌های اندرو کرت و ژرمنوس قسطنطنیه را همراه با دیگر شواهد معاصر از فرهنگ نوظهور قرون وسطی بیزانس در نظر می‌گیرم. چنین متونی که برای مخاطبان مختلط مردم عادی و راهبان ارائه می‌شوند، نگاهی اجمالی به انتظارات معنوی و جشن‌های بیزانس شهری دارند. در پایان، مشکلات روش شناختی منابع را بیشتر مورد توجه قرار می دهم. بسیاری از جزئیات شیوه های غیر روحانی را می توان در جاهای دیگر تأیید کرد. نویسندگان عمدتاً رهبانی و روحانیون از حقایق موجود آگاه بودند و گفتارهای خود را بر این اساس تطبیق دادند. بنابراین می‌توانیم الگوهای خاصی از تقوای غیر روحانی را ترسیم کنیم - حمایت از صومعه‌ها، مشارکت در مراسم مقدس، ارادت به مقدسین و غیره - در طول دوره. من در آستانه شمایل‌بازی پایان می‌دهم و پیشنهادهای اولیه‌ای را ارائه می‌کنم که چگونه تقوای غیر روحانی بر آن حرکت تأثیر می‌گذارد.