جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : کثرت گرایی یک مشکل معرفتی نگران کننده را ارائه می دهد، زیرا ناتوانی در تعیین اینکه آیا بخش های مهمی از مجموعه اعتقادات کیهانی و متافیزیکی یک دین واقعاً مطابقت دارد یا نه. در این سکون، به نظر می رسد هیچ راهی برای اثبات به تنهایی وجود ندارد که عقلانیت معرفتی عمل دینی مستمر را به حداکثر برساند، زیرا هر دینی ادعا می کند که منبع معرفتی منحصر به فردی دارد که دیگران ندارند. با این حال، اگر این مناقشات غیرقابل تایید را کنار بگذاریم، یک موضوع مشترک اغلب کم‌تأکید شده باقی می‌ماند: ادیان هر یک تصوری از چگونگی این جهان دارند. این تصورات شامل این است که چگونه اعضای یک جامعه باید با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا رفاه را به حداکثر برسانند و رنج را به حداقل برسانند. این تمرکز بر رفاه، هدف جهانی موجودات زنده است و به این ترتیب، تقلیل ادیان متمایز به یک جوهر مشترک نیست، بلکه یک هدف اساسی مشترک است. البته بهزیستی در زمینه‌های مختلف متفاوت به نظر می‌رسد، و به این ترتیب این مقاله یک حس خوب نسبی‌پذیر و در عین حال قوی ایجاد می‌کند تا به عنوان روشی برای ارزیابی اعمال مذهبی عمل کند. بنابراین، عقلانیت عملی حداقل در رابطه با رستگاری دنیوی را می توان به حداکثر رساند. اما به منظور اجتناب از نسبی گرایی در مورد باورهای خاص که فرد را به خروجی اخلاقی می رساند، یک محدودیت انسجام درونی نیز اعمال خواهد شد، در درجه دوم به معیار اخلاقی. این به حفظ عناصر دینداری و تجربه احساسی در مواجهه با تغییراتی که با تغییر تمرکز به رستگاری دنیوی نیاز دارد، کمک خواهد کرد. من مسیحیت یک مذهب کاتولیک را بررسی خواهم کرد تا به برخی از راه‌هایی نگاه کنم که از طریق آنها تصور یک دین باید به طور قابل توجهی در رابطه با رستگاری تغییر کند، اگر شروع به درک خود به عنوان یک راه ممکن به سوی آن کند و اگر شروع به درک این موضوع می کند که از دیگر ادیان متناقض دیگر می توان برای به انجام رساندن بهتر این هدف مشترک آموخت