جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : هدف این مقاله پژوهشی، تحلیل یک موضوع تاریخی، الهیاتی در رابطه با منطق انتقال از دیدگاه پیوریتانیکال خدا در هاروارد در اوایل قرن هفدهم به دیدگاه فایده گرایانه در نیمه اول قرن نوزدهم است. پیوریتن ها تأثیر عمیقی بر هاروارد گذاشتند و نظم شدید و دیدگاهی مستبدانه نسبت به خدا را با خود به ارمغان آوردند. در نتیجه، بسیاری از اولین دانش‌آموزان هاروارد کالج را ترک کردند و دیگر برنگشتند، [1] و مدرسه در سال‌های ابتدایی خود با مشکلات قابل‌توجهی در حفظ نام‌نویسی مواجه شد. پیوریتانیسم دانشجویان را اساساً فاسد می‌دانست و فقط به لطف خدا اجازه می‌داد زندگی کنند. جامعه کمبریج خداوند را به عنوان پدری تقریباً بی‌قلب و قضاوت‌کننده به تصویر می‌کشد که دغدغه اصلی او نظم و انضباط کودکان سرکش بود. این دیدگاه منجر به ضرب و شتم منظم، ظلم و بی توجهی به دانش پژوهی شد که به دنبال دیدگاه های متعدد تشویق می شد. با این حال، با آمدن رمانتیسم و ​​وحدت گرایی به ماساچوست در اوایل قرن نوزدهم، تغییری در حال ظهور در ماهیت حقیقت در رابطه با خدا رخ داد. مردم خداوند را به عنوان پدر و مادری مهربان تصور می کردند که در درجه اول به سعادت فرد و جامعه اهمیت می داد. با این دیدگاه، دیدگاه کاملاً متفاوتی از الهیات به وجود آمد که در آن همه دیدگاه ها باید بررسی و درک می شد. سختی پیوریتانیسم جای خود را به وحدت گرایی لیبرال تر داد و خدا بخشی از تجربه شادی از زندگی شد. این مقاله به بررسی تغییری می‌پردازد که در هاروارد با توجه به دیدگاه دانشگاه نسبت به خدا و تأثیر آن بر برنامه‌های درسی دانشگاهی رخ داده است. دلایل اتهام و دیدگاه دانشجویان، اساتید و مدیریت را در نظر می گیرد. این تحلیل می‌کند که چگونه تغییرات درون یک جامعه می‌تواند تأثیر عمیقی بر تغییرات درون کالج بگذارد، و مبنایی برای آزادی آکادمیک فراهم می‌کند که مبنای آزادی آکادمیک است - مفهومی که برای پیوریتن‌ها بیگانه بود. سوال اصلی این است که آیا در شکل دادن به توسعه دانشگاه موفق بوده است یا بیشتر از موفقیت باعث هرج و مرج شده است؟