جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : جان اوون به‌عنوان یکی از الهی‌دانان اصلاح‌شده قرن هفدهم انگلستان، از میراث غنی قرن شانزدهم خود استفاده کرد تا الهیات مراسم عشای ربانی را توسعه دهد که به چالش‌های منحصربه‌فرد نسل او می‌پردازد. پایان‌نامه زیر سهم اوون در الهیات اصلاح‌شده را در رابطه با مقدسات در دوران ارتدوکس اصلاح‌شده در انگلستان تحلیل می‌کند. اوون به جای تسلیم شدن در برابر الهیات بسیار ذهنی و عملگرایانه شام ​​خداوند، در تأیید مجدد اثربخشی عینی آن در اتحاد مؤمن با مسیح و افزایش ایمان، از بسیاری از معاصران پیوریتن خود پیشی گرفت. تجزیه و تحلیل "آثار" اوون نشان می دهد که به طور مداوم حضور واقعی مسیح در شام آخر را تایید می کند و بر اثربخشی عناصر در مهر و موم کردن عهد فیض و اتحاد ایمانداران با مسیح منحصر به فرد تاکید می کند. فصل اول، نوشته‌های عشای ربانی جان اوون را در زمینه تاریخی خود قرار می‌دهد، و رشد او را از دوران دانشجویی در آکسفورد، از طریق ظهور او در دوران سلطنت بین‌السلطنه انگلیس، تا خدمت بالغش به عنوان کشیش یک مجلس جماعت نشان می‌دهد. قانون یکنواختی (1662). در حالی که تحلیل های قبلی از الهیات عشای ربانی اوون تمایل داشت که او را با کلیشه های «زوینگلیانی» یا «کالوینیستی» مطابقت دهد، فصل دوم اوون را به عنوان بهره مند از میراث الهیات غنی و بسیار ظریف معرفی می کند. در این فصل، الاهیات عشای ربانی قرن شانزدهم اولریش زوینگلی، مارتین بوسر، جان کالوین، و پیر مارتیره ورمیگلی به عنوان پایه ای برای تحلیل دقیق تر از سهم اوون به عنوان یک الهیدان اصلاح شده قرن آینده مطرح شده است. فصل سوم تأثیر پیر دلا رامه بر الهیات پیوریتن عشای ربانی را بررسی می کند، با این استدلال که ارسطوی ستیزی روش رامیستی خود را به الاهیات یادگاری عشای ربانی که توسط چندین جماعت گرایان قرن هفدهم ترویج شد، می پردازد. . در نهایت، فصل چهارم توسعه الهیات مسیحی بالغ اوون را از منابع اولیه تحلیل می‌کند. این فصل نشان می‌دهد که چگونه اوون از آموزش ارسطویی خود در آکسفورد استفاده کرد تا نسبت به بسیاری از هم‌عصران جماعت‌گرای خود دیدگاهی عینی‌تر نسبت به مقدسات ابراز کند. دو مجموعه از موعظه های اوون در مورد شام آخر که پس از مرگ ویرایش، گردآوری و منتشر شدند توسط ناسازگاران ارتدوکس قرن هجدهم به قطعات قدرتمندی از لفاظی مشورتی تبدیل شدند. این مجموعه‌ها برای جنگ علیه نسل جدیدی از «یادآوران» سوسینیایی مورد استفاده قرار گرفتند. از طریق انتشار مجدد پس از مرگ موعظه های عشای ربانی اوون، تأثیر الهیات او بر شام آخر تا قرن هجدهم گسترش یافت.