جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : نظریه های ذهن معمولاً باور و تخیل را به عنوان نگرش های شناختی متمایز می بینند. در حالی که بیشتر اذعان دارند که تخیل از بسیاری جهات شبیه باور است - به عنوان مثال. در ظرفیت آن برای هدایت کنش، ایجاد پاسخ‌های احساسی و کمک به فرآیندهای تصمیم‌گیری - دیدگاه رایج جدا کردن این دو نگرش هنگام ساخت نظریه معماری ذهنی است. شباهت ها برای نظریه پردازان کافی نیست که بپذیرند این دو نگرش متمایز نیستند. بنابراین، تخیل به عنوان «مشابه» باور تعبیر می‌شود که از بسیاری جهات مشابه است، اما با این وجود اساساً متفاوت است. در ادامه این روش‌های تمایز بین باور و تخیل را بررسی می‌کنم. روش بررسی من تا حد زیادی بر شواهد تجربی متکی خواهد بود. من استدلال می کنم که این شواهد، تردیدهای جدی را در مورد دیدگاه های رایج در مورد رابطه بین باور و تخیل ایجاد می کند. نگاه مثبت من به تخیل، در نهایت تخیل را زیرمجموعه ای از باور خواهد دید. باور به عنوان نگرشی در ارتباط با رفتار، شناخت و تجربه پدیدارشناختی دیده می شود. من ادعا می کنم که تخیل را باید در همین نور دید. من استدلال می کنم که هر دو به عنوان نگرش های واقعی مرتبط با عمل، شناخت و تجربه تلقی می شوند. بنابراین، تصور داشتن برخی از ویژگی های یک مؤمن است، اما نه همه.