جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: گوردون گراهام یک مطالعه کاملاً نوآورانه از فلسفه ویتگنشتاین در رابطه با انگیزه دیرینه برای پیوند زندگی عادی انسان با واقعیت متعالی خدا ارائه می دهد. او گزارشی از ارتباط آن با مطالعه دین ارائه می دهد که با نسخه استاندارد «فلسفه دین ویتگنشتاینی» که هم طرفداران و هم منتقدان آن توضیح داده اند، کاملاً متفاوت است. گراهام در ادامه به احیای فلسفه «دین واقعی» می‌پردازد، جایگزینی، هرچند نه رقیب، برای الهیات فلسفی پر جنب و جوش پلانتینگا و سوینبرن که در حال حاضر بر این موضوع غالب است. این سبک جایگزین از فلسفه دین به همان اندازه ریشه های تاریخی عمیقی در آثار فلسفی اسپینوزا، هیوم، شلایرماخر و میل دارد. در عین حال، آسان‌تر به مطالعات روان‌شناختی، جامعه‌شناختی و انسان‌شناسی ویلیام جیمز، امیل دورکیم، ماکس وبر، میرچا الیاده و مری داگلاس متصل می‌شود. گراهام از مفهوم ویتگنشتاین از فلسفه برای استدلال به نفع این ایده استفاده می کند که «دین واقعی» باید به عنوان مشارکت انسان در زندگی الهی درک شود.