جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در مورد مسائل دینی، دیدگاه های گوناگونی وجود دارد که اغلب متناقض هستند. این مشاهدات در مورد اندیشیدن به عقلانیت اعتقاد دینی مشکل ایجاد می کند. آیا باور دینی برای کسانی که از این اختلاف نظر گسترده آگاه هستند می تواند عقلانی باشد؟ این مشکل برای دیدگاهی در معرفت شناسی دینی است که به معرفت شناسی اصلاح شده معروف است. آلوین پلانتینگا، یکی از مدافعان برجسته این دیدگاه، استدلال کرده است که هیچ استدلال موفقی وجود ندارد که نشان دهد باور دینی غیرمنطقی یا به هر طریق دیگری از نظر معرفتی غیرقابل قبول است - او این استدلال ها را استدلال de jure می نامد. من در پاسخ به این ادعا به دنبال توسعه دو نسخه جدید از استدلال de jure هستم که پلانتینگا به آن نپرداخته است. اولین مورد از اینها را بازگشت کدو تنبل بزرگ می نامم. و دوم، مشکل اختلاف مذهبی. بازگشت کدو تنبل بزرگ اعتراضی است که اعتراض قبلی را ایجاد می کند که پلانتینگا آن را به سادگی اعتراض کدو تنبل بزرگ نامیده است. این ایراد این است که روش پلانتینگا برای دفاع از عقلانیت باورهای دینی می تواند توسط هرکسی، صرف نظر از اینکه چقدر باورهایشان عجیب است، اتخاذ شود - حتی کسانی که به کدو تنبل بزرگ اعتقاد دارند، می توانند از آن استفاده کنند. من این اعتراض را با نشان دادن اینکه ممکن است فردی با باورهای آشکارا پوچ خود را در موقعیتی مشابه مسیحی فرضی که پلانتینگا به دنبال دفاع از او است، بسط دهم. با این حال، پاسخی برای پلانتینگا وجود دارد که شامل نشان دادن این است که چگونه بافت تاریخی و جامعه‌شناختی که فرد در آن قرار می‌گیرد، بر عقلانیت برخی از باورهای آن‌ها تأثیر می‌گذارد. این بحث طبیعتاً به نسخه دوم استدلال قانونی منتهی می‌شود که این پرسش را مطرح می‌کند که آیا شناخت چندین جامعه مذهبی که دارای عقاید ناسازگار هستند، عقلانیت باور دینی را تضعیف می‌کند؟ این بحث با کار در معرفت شناسی دینی و همچنین به طور گسترده تری با ادبیات معرفت شناسی اختلاف نظر درگیر است. به این فکر می‌کنم که آیا و در چه شرایطی، فهمیدن اینکه دیگران با شما موافق نیستند، می‌تواند عقلاً از شما بخواهد که یک یا چند باور خود را کنار بگذارید. این موضوع شامل بحث از همتایان معرفتی و مغلوبان است. یکی از بحث‌هایی که من در نظر می‌گیرم این است که اگر یک مؤمن دینی در مواجهه با اختلاف نظر به اعتقادات دینی خود ادامه دهد، دلیلی برای او ایجاد می‌کند که فکر کند از نظر معرفتی برتر است که منجر به جزم‌گرایی و نوعی دگماتیسم می‌شود. استکبار معرفتی من به چنین استدلالی با نشان دادن مشکلی در استنتاج در این استدلال پاسخ می دهم.