جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این مقاله به بررسی مواضع تاریخی در مورد خودکشی و مواضع فلسفی، الهیاتی و اخلاقی در مورد خودکشی به کمک پزشک و اتانازی می‌پردازد. در سال 1900، اکثر مردم در اثر بیماری های عفونی، که دوره های نسبتا کوتاهی از کاهش بیماری دارند، جان خود را از دست دادند. با پیشرفت در علوم زیست پزشکی، مردم عمر طولانی تری دارند و بیشتر مردم در اثر بیماری های مزمن می میرند که معمولاً با دوره های طولانی کاهش بیماری همراه است. مردم امروزه علاوه بر عمر طولانی تر، عموماً فردگراتر هستند و به دنبال روش هایی برای کنترل بسیاری از جنبه های زندگی هستند. در حالی که مرگ کمکی به ندرت مورد استفاده قرار می گیرد، وسیله ای برای کنترل رنج پایان زندگی است. این مقاله نشان می‌دهد که مخالفت قابل توجهی با مرگ کمکی در میان فیلسوفان، الهی‌دانان و علمای اخلاق زیستی وجود دارد. این مقاله همچنین استدلال می‌کند که آموزش بهبود یافته در مورد جایگزین‌های تسکینی پایان زندگی، ترس در مورد رنج پایان زندگی را کاهش می‌دهد. تز این است که استفاده از جایگزین های تسکینی از نظر اخلاقی و اخلاقی برتر از خودکشی یا اتانازی به کمک پزشک است.